ข้อมูลจาก: https://www.tao-bin.com/whey

ถ้าใครเป็นโรคภูมิแพ้ คงเลี่ยงไม่ได้ที่ต้องกินยาแก้แพ้เป็นประจำ หรือในบางคนกินยาแก้แพ้เพื่อช่วยในการนอนหลับเป็นประจำ แบบนี้จะเป็นปัญหาอะไรหรือเปล่า อย่างท่านที่ inbox มาก็กินแทนยานอนหลับเป็นประจำ แต่ก็กังวลว่า กินไปนานๆจะมีผลข้างเคียงอะไรไหม จะสะสมในร่างกาย เป็นอันตรายต่อตับ/ไตหรือเปล่า คาดว่าหลายคนก็น่าจะสงสัยอะไรแบบนี้เหมือนกัน จึงขอเขียนเป็นบทความนี้ขึ้นมาเลยนะคะ

ยาแก้แพ้คืออะไร

ยาแก้แพ้เป็นภาษาที่คนทั่วไปใช้นั้น หมายถึง ยาในกลุ่มแอนตี้ฮีสตามีน (Antihistamine) แปลเป็นภาษาบ้านๆคือ เป็นยาในกลุ่มที่ยับยั้งการทำงานของฮีสตามีน ซึ่งฮีสตามีนเป็นสารตัวหนึ่งในร่างกาย พอร่างกายเจอสิ่งแปลกปลอมที่แพ้ เจ้าฮีสตามีนก็จะถูกหลั่งออกมาในปฏิกริยาการเกิดภูมิแพ้ ซึ่งจะทำให้เราเกิดอาการได้ตั้งแต่ เกิดผื่นแพ้, น้ำมูกไหล, คัดจมูก ชื่อที่เรียกเวลาเกิดอาการเหล่านั้นก็จะแตกต่างกันออกไป เช่น แพ้อากาศ, โรคภูมิแพ้, ผื่นภูมิแพ้, ลมพิษ รวมถึงแพ้เครื่องสำอางด้วย ดังนั้นยาที่ไปยับยั้งการทำงานของฮีสตามีนจึงไประงับอาการเหล่านี้ด้วย อย่างไรก็ตามอาการเหล่านี้มักเป็นๆหายๆ ตราบใดที่เรายังไม่รู้ว่าเราแพ้อะไร และยังสัมผัสกับสิ่งที่แพ้นั้นอยู่ ทำให้เรามักต้องกินยาเหล่านี้ต่อเนื่องเป็นประจำ

อย่างไรก็ตามสารที่เกี่ยวข้องกับอาการแพ้ ไม่ได้มีแค่ ฮีสตามีนเท่านั้น ยังมีสารอีกหลายตัวเช่น leukotriene และอื่นๆอีกมากมาย ดังนั้นยาแก้แพ้ จึงไม่สามารถรักษาหรือบรรเทาอาการแพ้ได้ทุกชนิด

ยาแก้แพ้มีกี่ชนิด

ยาแก้แพ้แบ่งเป็น generation หลาย generation อย่างไรก็ตาม เพื่อให้เข้าใจง่ายๆ มันจะแบ่งเป็น 2 กลุ่มใหญ่ๆ คือ กลุ่มที่ง่วงมาก กับ กลุ่มที่ง่วงน้อย

กลุ่มที่ง่วงมาก

ยาในกลุ่มได้แก่ยา Chlorphenamine, Brompheniramine, Triprolidine, Diphenhydramine, Dimenhydrinate, Pheniramine, Hydroxyzine, Promethazine เป็นต้น ยาในกลุ่มนี้เป็นยากลุ่มแรกๆ มีผลข้างเคียงมากกว่ากลุ่มอื่นๆ อาการข้างเคียงที่พบได้บ่อยคือ ง่วงนอนมาก, ปากแห้ง, คอแห้ง, ปัสสาวะลำบาก จึงไม่ควรใช้ร่วมกับยากลุ่มอื่นที่มีฤทธิ์กดประสาท รวมถึงไม่ควรขับรถ หรือทำงานกับเครื่องจักร อย่างไรก็ตาม ยากลุ่มนี้ก็มีข้อดีคือ ด้วยความที่มันมีฤทธิ์ทำให้ง่วง ทำให้เอามาใช้ช่วยในการนอนหลับได้ (ตัวอย่างเช่น บางคนเวลาเป็นภูมิแพ้มีผื่นขึ้นคันมากก็จะหลับยากนิดนึง ยาในกลุ่มนี้ก็จะมีข้อดีจากอาการข้างเคียงก็จะช่วยให้หลับง่ายขึ้น) นอกจากนี้ยังลดน้ำมูก และทำให้จมูกแห้งได้ดีกว่ายากลุ่มง่วงน้อย

กลุ่มที่ง่วงน้อย

ยากลุ่มนี้เป็นกลุ่มที่พัฒนาต่อมาจากยากลุ่มที่ง่วงมาก โดยพัฒนาให้ตัวยาผ่านเข้าสู่สมองน้อยลง ทำให้ง่วงน้อยลง หรือไม่ง่วงเลยในบางคน ยาในกลุ่มนี้ เช่น Cetirizine, Loratadine, Levocetirizine, Desloratadine, Fexofenadine เป็นต้น ข้อดีของยากลุ่มนี้คือมีอาการข้างเคียงน้อยกว่ายาในกลุ่มแรก และออกฤทธิ์ได้นานกว่า อย่างไรก็ตาม ยาในกลุ่มนี้มักจะออกฤทธิ์ช้ากว่ายาในกลุ่มแรก และยังลดน้ำมูก สู้ยาในกลุ่มแรกไม่ได้

กินยาแก้แพ้ติดต่อกันนานๆ จะเป็นอะไรไหม

ข้อมูลการศึกษาเกี่ยวกับการใช้ยาแก้แพ้ติดต่อกันนานๆในระยะยาวยังมีไม่มากเท่าไรนัก แต่ก็ค่อนข้างชี้ชัดไปในทางเดียวกันว่า เพิ่มโอกาสการเกิดปัญหาเรื่องความจำ (cognitive impairment), สมองเสื่อม (dementia), อัลไซเมอร์ (alzheimer) เนื่องจากฤทธิ์ anticholinergic ของตัวยาแก้แพ้

ถ้าจำเป็นต้องกินยาแก้แพ้ติดต่อกันนานๆ ต้องทำอย่างไร

หากจำเป็นต้องใช้ต่อเนื่องกันนานๆจริงๆ ให้เลี่ยงไปใช้กลุ่มที่ง่วงน้อย (Cetirizine, Loratadine, Levocetirizine, Desloratadine, Fexofenadine) เนื่องจากมีฤทธิ์ anticholinergic น้อยกว่าในกลุ่มแรก จึงลดโอกาสการเกิดปัญหาที่กล่าวไว้ได้ อย่างไรก็ดี การดูแลรักษาสุขภาพ การค้นหาและการหลีกเลี่ยงสิ่งที่แพ้และปัจจัยกระตุ้นต่างๆ ก็ยังเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการรักษาอาการภูมิแพ้ และยังลดการใช้ยาไปได้มาก หรืออาจไม่ต้องรับประทานยาอีกเลย

อ้างอิง

บทความเรื่อง Long-term antihistamine therapy revisited โดย Natasha Smith และคณะ

เมื่อเราเริ่มมีอายุมากขึ้น ระบบต่างๆที่เคยทำงานได้ดีก็เริ่มแปรปรวน เมื่อตรวจสุขภาพประจำปีหลายคนเริ่มพบตัวบ่งชี้ ถึงภาวะสุขภาพที่แย่ลง เช่น ภาวะไขมันในเลือดสูง

ไขมันในเลือด คือ อะไร

ไขมันในเลือด คือ สารในกลุ่มที่เรียกว่า ไลโปโปรตีน (Lipoprotein) เป็นสารประกอบเชิงซ้อนโมเลกุลใหญ่ ทำหน้าที่ลำเลียงขนส่ง คลอเลสเตอรอล, ไตรกลีเซอร์ไรด์ และวิตามินต่างๆที่ละลายในไขมัน ซึ่งไลโปโปรตีนแต่ละชนิด จะมีอะโปไลโปโปรตีนที่ต่างกัน ซึ่งจะคอยควบคุมให้ ไลโปโปรตีนทำงานต่างๆกันไป นอกจากนี้ไลโปโปรตีนแต่ละชนิดยังมีความหนาแน่นที่ต่างๆกันด้วย

ซึ่งไขมันในเลือด กับ ไขมันที่สะสมอยู่ตามพุง เนื้อเยื่อต่าง ก็เป็นคนละอันกัน อย่างสับสนนะคะ

ชนิดของ ไลโปโปรตีน (Lipoprotein) ในเลือด

1. ไคโลไมครอน (Chylomicron) เป็นตัวที่มีไขมันเป็นส่วนประกอบเยอะที่สุด โดยเฉพาะไตรกลีเซอร์ไรด์ และมีความหนาแน่นน้อยที่สุด ถูกสังเคราะห์ขึ้นในลำไส้เล็ก ทำหน้าที่ขนส่งไขมันจากอาหารไปยังตับ และเนื่อเยื่อต่างๆ
2. VLDL (Very low density lipoprotein) ถูกสังเคราะห์ขึ้นที่ตับ มีไตรกลีเซอร์ไรด์เป็นส่วนประกอบสูง ส่วนใหญ่จะเป็นไตรกลีเซอร์ไรด์ที่ร่างกายสร้างขึ้น ทำหน้าที่ขนส่งไตรกลีเซอร์ไรด์ในร่างกายไปยังเนื้อเยื่อต่างๆ
3. IDL (Intermediate density lipoprotein) เมื่อ VLDL ปลดปล่อยไขมันนำไปใช้แล้ว จะมีขนาดเล็กลง เรียกว่า IDL ซึ่งจะเป็นสารตั้งต้นในการเกิด LDL ต่อไป
4. LDL (Low density lipoprotein) เป็นไลโปโปรตีนที่มีคลอเลสเตอรอลเป็นส่วนประกอบสูงทำหน้าที่ขนส่ง คลอเลสเตอรอลไปให้เซลล์ต่างๆที่มี LDL receptor
5. HDL (High Density lipoprotein) เป็นไลโปโปรตีนที่มีขนาดเล็กที่สุด และมีความหนาแน่นมากที่สุด โดย HDL จะทำหน้าที่ ขนส่งคลอเลสเตอรอลกลับเข้าสู่เซลล์ตับ

โดยทั่วไปเรามักจะคุ้นกับ ชื่อของ LDL และ HDL มากที่สุด และเพื่อให้จำง่าย ง่ายต่อการเข้าใจ เราจะเรียก เจ้า LDL ว่าเป็นไขมันตัวร้าย ไขมันเลว และ เรียก เจ้า HDL ที่คอยเก็บกวาดคลอเลสเตอรอล ไขมันต่างๆกลับตับ ว่า ไขมันดี

สิ่งที่น่าตกใจคือ ภาวะไขมันในเลือดสูง เป็นปัจจัยสำคัญที่นำไปสู่โรคหัวใจและหลอดเลือด ซึ่งเป็นโรคเรื้อรังร้ายแรงที่ส่งผลต่อสุขภาพ ทำให้เกิดการเสียชีวิตได้ แต่ภาวะไขมันในเลือดสูงกลับได้รับความสนใจ และตระหนักถึงภาวะของโรคน้อย

จากสถิติงานวิจัยเกี่ยวกับระบาดวิทยา Prevalence of Dyslipidemia and Management in the Thai Population, National Health Examination Survey IV, 2009.

งานวิจัยนี้ทำการศึกษาในคนไทย เป็นการศึกษาที่ใหญ่พอสมควร ศึกษาในประชากรทั้งหมด 19,021 คน อายุตั้งแต่ 20 ปีขึ้นไป พบว่า มีประชากรถึง 29.6% ที่มีภาวะ LDL-C สูง, 47.1% มีภาวะ HDL-C ต่ำ, 38.6% มีภาวะไตรกลีเซอร์ไรด์สูง (High Triglycerides) ในการศึกษานี้ยังมีการศึกษาแยกย่อยไปตามภูมิภาคต่างๆด้วย ขอเล่าเฉพาะข้อมูลในส่วนของเพศหญิงนะคะ พบว่าภาคใต้เป็นบริเวณที่พบประชากรมี ภาวะ LDL สูงเยอะสุด คือ 38.2% ตามมาติดๆด้วยภาคกลาง 34.8% ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ พบว่าเป็นบริเวณที่ประชากรมี ภาวะ HDL ในเลือดต่ำ มากที่สุด คือ 66.8% ตามมาด้วย ภาคเหนือ 60.4% และภาวะไตรกลีเซอไรด์สูง ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ พบมากที่สุด 41.4% และยังพบว่าในผุ้ป่วย โรคเบาหวาน, ความดันโลหิตสูง, โรคไต มักพบภาวะ HDL สูงร่วมอยู่ด้วย

พบว่า โดยรวมแล้ว คนไทย 66.5% มีภาวะบางอย่างของ Dyslipidemia และอย่างที่กล่าวในตอนต้น ว่ามีประชากรที่ตระหนักเกี่ยวกับภาวะไขมันในเลือดสูงน้อยมาก จากสถิติ มีคนตระหนักเพียง 17.8% เท่านั้น และ มีผู้ป่วยที่มีภาวะ LDL สูง แต่ไม่ได้รับยาอยู่จำนวนมาก ในผู้ป่วยที่ได้รับยาแล้วมีประมาณครึ่งหนึ่งเท่านั้น (57.6) ที่สามารถควบคุมค่า LDL ให้เป็นไปตามเป้าหมายการรักษา

ขอบคุณรูปภาพจาก : เว็บไซต์ http://www.thefilipinodoctor.com

LDL ร้ายกาจอย่างไร

เมื่อ LDL ที่ล่องลอยอยู่ในเลือด แทรกตัวเข้าสู่เนื้อเยื่อของเอนโดทีเลียม (endothelium) ที่หลอดเลือด และเจอกับอนุมูลอิสระ จะเกิดปฎิกิริยา ออกซิเดชันขึ้น กลายเป็น ออกซิไดซ์-LDL (Oxidize-LDL)

โมโนไซท์ (Monocyte) ในกระแสเลือดจะเคลื่อนตัวเข้าสู่ผนังหลอดเลือดแล้วเปลี่ยนเป็นแมคโครฟาก (Macrophages) แมคโครฟาก จะมาจับกิน ออกซิไดซ์-LDL เกิดเป็นโฟมเซลล์ (Foam cell)

โฟมเซลล์ คือ เจ้าแมคโครฟากที่มีไขมันสะสมอยู่ในเซลล์ปริมาณมากๆ แล้วโฟมเซลล์จะกระตุ้นเกิดการอักเสบของหลอดเลือดอยู่เรื่อยๆ ซึ่งการอักเสบเหล่านี้จะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของเนื้อเยื่อผนังหลอดเลือด ผนังหลอดเลือดมีความแข็ง หนาตัวขึ้น เสียความยืดหยุ่น รูของหลอดเลือดตีบแคบลง การที่หลอดเลือดตีบแคบลงอาจเป็นผลให้เกิดการขาดเลือดของเนื้อเยื่อที่ต้องได้รับเลือดจากหลอดเลือดนั้น หากเกิดการฉีกออกของกล้ามเนื้อเรียบที่คลุมไขมันเอาไว้ เกร็ดเลือดก็จะทำงานเพื่อมาปิดปากแผล และกระตุ้นให้สร้างลิ่มเลือด นำไปสู่การอุดตันของหลอดเลือดอย่างเฉียบพลันค่ะ

เราพบว่า การที่มีระดับของ LDL ที่ลดลง มีความสัมพันธ์กับการเกิดความเสี่ยงของโรคหลอดเลือดหัวใจที่ลดลงค่ะ

โดยสรุป สำหรับ คนทั่วไป

Total Cholesterol ควร < 200 mg/dL

LDL Cholesterol ควร < 100 mg/dL

HDL Cholesterol ควร > 40 mg/dL

Triglycerides ควร < 150 mg/dL

หลังอ่านบทความแล้ว อย่าลืมไปตรวจสุขภาพ ระมัดระวังภาวะไขมันในเลือดสูงกันด้วยนะคะ Jaslyn เป็นห่วง

อ้างอิง

1. การวิจัยศึกษา เรื่อง Prevalence of Dyslipidemia and Management in the Thai Population, National Health Examination Survey IV, 2009.
2. เอกสาร เรื่อง เมแทบอลิซึมของไลโปโปรตีน ของ ดร.นพ. ภัทรบุตร มาศรัตน ภาควิชาชีวเคมีคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล
3. ขอขอบคุณรูปภาพจาก thefilipinodoctor.com

โดยส่วนตัว Jaslyn เอง ฉีดวัคซีน HPV แล้วค่ะ เพื่อเป็นการลดความเสี่ยงในการเกิดมะเร็งปากมดลูก ถึงแม้จะไม่สามารถป้องกันได้ 100% แต่เรียกว่า ลดความเสี่ยงในการเกิดลงไปได้เยอะมากๆ ซึ่งถือว่าคุ้มค่าค่ะ เมื่อเปรียบเทียบกับการที่เราอาจจะป่วย และต้องใช้เวลารวมถึงค่าใช้จ่ายในการที่ต้องรักษาโรคมะเร็งในอนาคต ที่เขียนเรื่องนี้ เพราะ คิดว่าเป็นเรื่องสำคัญที่สาวๆทุกคน ต้องตระหนักในการดูแลสุขภาพตัวเองค่ะ

ก่อนอื่น Jaslyn จะพาทุกคนไปรู้จักเกี่ยวกับมะเร็งปากมดลูกก่อนค่ะ

มะเร็งปากมดลูก มักพบในผู้หญิงที่อายุ 30 ปีขึ้นไป โดยมะเร็งชนิดนี้จะเกิดขึ้นในชั้นของเยื่อบุผิวปากมดลูก เริ่มต้นจากเซลล์บางเซลล์เกิดการกลายตัว เป็นเซลล์ที่มีความผิดปกติ แล้วเกิดการเจริญลุกลามเรื่อยๆ จนกลายเป็นก้อนมะเร็ง ซึ่งจากความผิดปกติเริ่มต้น จนกลายเป็นมะเร็งกินระยะเวลานาน 5-10 ปี

หากตรวจพบในระยะเริ่มต้นก่อนมะเร็งก็จะสามารถรักษาให้หายได้ค่ะ เปรียบเสมือนการตัดตอนเซลล์นั้นๆก่อนจะลุกลาม ดังนั้น จึงมีคำแนะนำให้ ผู้หญิงที่อายุ 25 ปี ขึ้นไปเริ่มไปตรวจคัดกรองมะเร็งปากมดลูกค่ะ ส่วนในผู้หญิงที่ไม่เคยมีเพศสัมพันธ์มาก่อน แนะนำให้ไปตรวจเมื่ออายุ 30 ปีขึ้นไป และตรวจติดตามทุก 1-2 ปี ค่ะ

อะไรคือ ตัวการ ให้เกิดมะเร็งปากมดลูก

จากการศึกษาต่างๆ เค้าพบว่า มะเร็งปากมดลูกเกือบทั้งหมดเกิดจากการติดเชื้อไวรัส ชนิดหนึ่ง ที่ชื่อว่า Human Pappiloma Virus หรือ เรียกย่อๆ ว่า HPV ซึ่งมีอยู่ราวๆ 40 สายพันธุ์ ที่ถูกค้นพบแล้ว แต่จะแบ่งเป็น 2 กลุ่มหลัก

1. High Risk HPV
   กลุ่มนี้เป็นสายพันธุ์ที่ติดเชื้อแล้วมักทำให้เซลล์ผิดปกติกลายเป็นมะเร็ง ได้แก่ สายพันธุ์ 16, 18 (สองสายพันธุ์นี้พบได้บ่อยสุด), 31, 33, 45
2. Low Risk HPV
   กลุ่มนี้เป็นสายพันธุ์ที่ติดเชื้อแล้วไม่ทำให้เกิดมะเร็ง แต่ทำให้เกิดโรคหูดหงอนไก่ ได้แก่ สายพันธุ์ 6 และ 11

เจ้าเชื้อไวรัส HPV จะเข้าไปที่เซลล์เยื่อบุผิวปากมดลูก และแทรกชิ้นส่วน DNA ไวรัส ลงไปใน DNA ของเซลล์เยื่อบุผิว ทำให้เซลล์กลายเป็นเซลล์ที่ผิดปกติ เกิดการเจริญเติบโตแบ่งเซลล์มากมาย แบบแบ่งไม่หยุด และเกิดเป็นมะเร็งในที่สุด!!!

แล้วจะฉีดวัตซีนป้องกันดีมั๊ย? จะฉีดวัคซีนตัวไหนดี? ต่างกันยังไง?

ในปัจจุบันการแพทย์มีความเจริญก้าวหน้า จนเรามีวัคซีนป้องกันเชื้อไวรัส HPV แล้วค่ะ ซึ่งเป็นวัคซีนแบบฉีดเข้ากล้ามเนื้อ ที่มีประสิทธิภาพสูง และอาการข้างเคียงค่อนข้างน้อย มีการใช้มาแล้วราวๆสิบปี ทั่วโลก ในท้องตลาดปัจจุบันมี 2 ยี่ห้อ คือ

1. Cervirax
   วัคซีนตัวนี้ จะสามารถป้องกันได้ 2 สายพันธุ์ คือ 16 และ 18 ซึ่งเป็นไวรัส HPV กลุ่มเสี่ยงสูง และพบบ่อยว่าเป็นสาเหตุให้เกิดมะเร็ง ฉีด 3 ครั้ง ที่ 0,1,6 เดือน
2. Gardasil
   วัคซีนตัวนี้สามารถป้องกันได้ 4 สายพันธุ์ คือ 16, 18 และ เพิ่ม 6, 11 ที่เป็นสาเหตุให้เกิดโรคหูดหงอนไก่ (เป็นกลุ่มความเสี่ยงต่ำที่ทำให้เกิดมะเร็ง) ตัวนี้มีการศึกษาในเด็กผู้ชายด้วย จึงสามารถฉีดให้ได้ทั้งในเพศหญิง และชาย ฉีด 3 ครั้ง ที่ 0,2,6 เดือน ราคาคอร์สฉีดจะสูงกว่าราวๆ 2 พัน

นอกจาก HPV จะเป็นสาเหตุของการเกิดมะเร็งปากมดลูกได้แล้ว ยังพบว่าเป็นสาเหตุให้เกิด มะเร็งทวารหนัก อวัยวะเพศภายนอกช่องคลอด และมะเร็งช่องปาก ได้ด้วย

9 ข้อควรรู้ เกี่ยวกับการฉีดวัคซีน HPV

1. อายุที่เหมาะสมในการฉีดวัคซีน คือ 9-26 ปี ทั้ง ชายและหญิง เพราะเป็นช่วงอายุที่ร่างกายตอบสนองต่อวัคซีนได้ดี สามารถสร้างภูมิคุ้มกันได้ดี (องค์การอนามัยโลก แนะนำการฉีดวัคซีน HPV ทั้งในเด็กผู้หญิง และผู้ชาย)
2. การติดเชื้อ HPV มักไม่แสดงอาการ จะทราบต่อเมื่อตรวจภายในแล้วพบเซลล์เยื่อบุมดลูกมีความผิดปกติ หรือใช้วิธี Liquid-based cytology ตรวจหาเชื้อไวรัส ดังนั้นมะเร็งปากมดลูกจึงเป็นมะเร็งชนิดเดียวที่สามารถป้องกันได้ก่อนลุกลามโดยการตรวจภายในเป็นประจำ ทุก 1-2 ปี
3. ประสิทธิภาพในการป้องกันการเกิดโรคระยะก่อนเป็นมะเร็ง เกือบ 100% ปัจจุบันตั้งแต่อนุมัติให้มีการฉีดวัคซีน ยังไม่มีการเรียกกลับไปฉีดกระตุ้นภูมิคุ้มกัน และมีแนวโน้มว่า การฉีด 3 เข็ม จะสามารถสร้างภูมิคุ้มกันไปตลอดชีวิต
4. ผู้ที่ไม่เคยมีเพศสัมพันธ์มาก่อนสามารถฉีดได้เลย, ผู้ที่มีเพศสัมพันธ์มาแล้ว ต้องตรวจภายในก่อน หากตรวจแล้วไม่มีการติดเชื้อ HPV มาก่อนก็ฉีดได้ หากมีรอยโรคของสายพันธ์เดียว ก็ยังควรฉีดเพื่อป้องกันการติดสายพันธ์อื่นในภายหลัง
5. วัคซีน HPV ต้องฉีด 3 เข็ม ภายในระยะเวลา 6 เดือน
6. ฉีดวัคซีนบริเวณกล้ามเนื้อหัวไหล่ ไม่เจ็บมาก (ความเห็นส่วนตัว พยาบาลใจดี ^^) อาการข้างเคียงที่มีการรายงาน ไม่รุนแรง เช่น เจ็บบริเวณรอยเข็ม ไข้ ครั่นเนื้อครั่นตัว พบผู้แพ้วัคซีนน้อย
7. แม้ฉีดวัคซีนป้องกัน HPV แล้ว ยังควรตรวจภายในเพื่อติดตามการเกิดมะเร็งปากมดลูกทุกๆ 2 ปี
8. ถุงยางอนามัย ไม่สามารถป้องกันการติดเชื้อ HPV ได้ 100%
9. HPV ติดต่อทางเพศสัมพันธ์เท่านั้น ไม่ติดต่อจากการใช้ห้องน้ำร่วมกับผู้อื่น เพราะเชื้อเมื่ออยู่นอกร่างกายจะมีความทนทานต่ำ และตายอย่างรวดเร็ว

Jaslyn เชื่อว่า เรื่องการดูแลสุขภาพ เป็นสิ่งที่ผู้หญิงอย่างเราควรใส่ใจ ไม่น้อยไปกว่าเรื่องความสวยงามค่ะ หากเราสามารถป้องกัน หรือลดความเสี่ยงในการเกิดโรคได้ ก็เป็นสิ่งที่เราควรตระหนัก และให้ความสำคัญค่ะ เพราะจะเป็นประโยชน์กับเราเองในระยะยาว

จริงหรือเปล่านะ ?
ข่าวนี้ดูแปลกๆนะ ?
ไม่น่าเป็นไปได้ กินตอนท้องว่างออกบ่อย ไม่เห็นเป็นไรเลย ?

แต่พอกดเข้าไปอ่านข่าวก็ต้องประหลาดใจ เพราะดูๆไปแล้ว ข่าวนี้ก็มีมูลพอสมควร แถมยังมีงานวิจัยจาก Lancet มาอ้างอิงอีกด้วย เอาล่ะสิ แล้วสรุปกินตอนท้องว่างแล้วตายจริงๆหรือเปล่านะ วันนี้เราจะมาหาข้อสรุปกันครับ

ปริศนาลิ้นจี่

ตามเท่าที่มีการบันทึกไว้ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1995 ในพื้นที่ Muzaffarpur ประเทศอินเดียซึ่งเป็นเมืองใหญ่ที่สุดที่มีการปลูกพืชในตระกูลลิ้นจี่ ได้พบอาการประหลาดที่ทำให้ผู้ป่วยเด็กถูกนำส่งโรงพยาบาล ด้วยอาการเกี่ยวกับระบบประสาทที่ไม่สามารถหาสาเหตุได้  และเหตุการณ์นี้จะพบบ่อยแบบเรียกว่าพีคเลย ในช่วงฤดูเก็บเกี่ยว เหตุการณ์ประหลาดนี้ยังพบในพื้นที่ชนบทอันห่างไกลของเวียดนาม บังคลาเทศ ในพื้นที่ที่ปลูกลิ้นจีเยอะด้วยเมื่อเริ่มเข้าสู่ฤดูเก็บเกี่ยว โดยจะมีเด็กป่วยหรือตายโดยไม่ทราบสาเหตุ อาการก็ประหลาดมาก คือเมื่อตื่นเช้า เด็กจะมีอาการซึม สับสน พูดไม่รู้เรื่อง บางคนมีอาการไข้และชักร่วมด้วย ทั้งๆที่เมื่อวานเย็นเด็กยังมีอาการปกติดีทุกอย่าง เมื่อตรวจทุกอย่างเพิ่มเติมไม่ว่าจะตรวจร่างกาย ซักประวัติ ตรวจสอบสารเคมีปนเปื้อน การติดเชื้อ ก็ไม่พบอะไรผิดปกติแต่อย่างใด

ค้นหาผู้ต้องสงสัย

ในปีถัดๆมา ปีแล้ว ปีเล่า ก็เกิดเหตุการณ์ประหลาดนี้อย่างต่อเนื่อง ความกลัวเข้าปกคลุมพื้นที่อาถรรพ์เหล่านี้ ชาวบ้านต่างกลัวว่าลูกตัวเองจะเป็นรายต่อไป ในบางพื้นที่ เช่น อินเดีย มีการตรวจยาฆ่าแมลง เชื้อโรค แต่ก็ไม่พบความสัมพันธ์ชัดเจนนัก  และแม้ว่าจะมีการควบคุมการใช้ยาฆ่าแมลง เหตุการณ์ดังกล่าวก็ยังคงพบอยู่เรื่อยๆ แม้ว่าในปี พ.ศ.2555 ได้มีการฉีดวัคซีนไข้สมองอักเสบขนานใหญ่ให้แก่เด็กๆ แต่ก็ยังพบเด็กที่ป่วยด้วยอาการประหลาดนี้ทุกปี แต่เมื่อซักประวัติ มักพบว่าเด็กๆที่ถูกนำส่งโรงพยาบาลเหล่านี้จะมีประวัติเกี่ยวข้องกับการกินลิ้นจี่ร่วมด้วย ดังนั้น ตัวเลือกเดียวที่ยังเหลืออยู่ และมีความเป็นไปได้ คือ “เกิดจากสารในผลไม้ที่เด็กทาน”

“ถ้าวัคซีนไข้สมองอักเสบไม่ช่วยอะไร ดังนั้นตัวการใหญ่ก็น่าจะอยู่ในผลไม้ที่เด็กทานนั่นแหละ”

“แล้วสารอะไรล่ะ ที่เป็นสาเหตุที่ทำให้เกิดอาการแบบนั้นได้?”

ในช่วงเดือนพฤษภาคม – เดือนตุลาคม ปี 2014 ศึกษาเก็บเคสผู้ป่วยที่ถูกนำส่งโรงพยาบาล ด้วยอาการเกี่ยวกับระบบประสาท สับสน มึนงง พูดไม่รู้เรื่อง จำนวน 390 เคส ในจำนวนเหล่านี้พบว่า 204 คนมีระดับน้ำตาลในเลือดอยู่ที่หรือต่ำกว่า 70 mg/dL และพบว่าผู้ป่วยบางส่วน โดยเฉพาะเด็ก มีความสัมพันธ์กับการกินลิ้นจี่มาก่อน และสัมพันธ์กับการไม่ได้กินข้าวเย็น และมีการตรวจพบสาร เมตาบอไลท์ของ hypoglycin A และ methylenecyclopropylglycine ในตัวอย่างปัสสาวะ

หลังจากพิจารณาแล้ว พบสารต้องสงสัยที่เป็นไปได้ในผลไม้ 2 ตัว คือ hypoglycin A และ methylenecyclopropylglycine โดยสารทั้ง 2 เป็นสารพิษในพืชบางชนิด มีฤทธิ์ยับยั้งการสร้างน้ำตาล ยับยั้งการใช้พลังงานจากกรดไขมัน ทำให้ร่างกายขาดพลังงาน และเกิดภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำได้ ซึ่งสาร 2 ตัวนี้ โดยปกติแล้วพบในผลไม้จาไมก้าที่ชื่อว่าอัคกี และทำให้เกิดโรคที่เรียกว่า โรคอาเจียนจาไมก้า อย่างไรก็ตาม ลิ้นจี่ เงาะ และลำไย เป็นพืชที่อยู่ในตระกูลเดียวกับอัคกี ดังนั้น จึงมีโอกาสพบสารทั้ง 2 ชนิดนี้ได้ มากน้อยต่างกันไป

หลังจากเปลี่ยนโจทย์การศึกษาจาก ยาฆ่าแมลง และ เชื้อโรค เป็นสาร hypoglycin A ในลิ้นจี่ จึงได้ให้การรักษาผู้ป่วยเสมือนผู้ที่มีอาการน้ำตาลต่ำ รวมถึงตรวจหาสาร hypoglycin A ในเลือดของผู้ป่วย ซึ่งปรากฏว่าพบสาร  hypoglycin A ในเลือดของผู้ป่วยจริงๆ

ปริศนาคลี่คลาย ?

หลังจากพบความสัมพันธ์ระหว่างโรคปริศนา กับ สาร hypoglycin A ในเลือดของผู้ป่วย จึงได้มีการตรวจสอบย้อนกลับไป พบว่าผู้ป่วยทุกคนมีบางอย่างเหมือนกัน ได้แก่

1. เป็นเด็ก
2. มีภาวะขาดสารอาหาร ได้รับอาหารไม่เพียงพอ อดมื้อ กินมื้อ
3. มักจะมีประวัติว่าหายไปในสวนลิ้นจี่ ไปกินลิ้นจี่ทั้งวันจนอิ่ม และกลับมาโดยทั้งวันไม่กินอาหารหรือไม่กินอาหารเย็น

อย่างไรก็ตาม ไม่ใช่เด็กทุกคนที่ตรงกับ 3 ข้อนี้ แล้วจะเป็นทุกคน บางคนก็ไม่มีอาการอะไรเลย แต่เนื่องจากหาสาเหตุอื่นไม่เจอและตรวจเจอสารที่เป็นไปได้ในเลือด ดังนั้น จึงสรุปได้ว่า ตัวการน่าจะเป็นสารพิษในลิ้นจี่ โดยเฉพาะเจ้าสาร hypoglycin A เนี่ยแหละ

แล้วจะทำอย่างไรกันดี แบบนี้จะกินลิ้นจี่ตอนท้องว่างได้ไหม?

ถึงแม้ว่าจะมีรายงานออกมาแบบนี้ ก็อย่าพึ่งตกใจกันไปครับ เพราะว่ามีรายงานในบางพื้นที่เท่านั้น ไม่ใช่ทุกพื้นที่ และพบเฉพาะในเด็กที่มีภาวะขาดสารอาหารอยู่แล้ว หรือต่อให้ขาดสารอาหาร+ไม่แข็งแรงเป็นทุนเดิม ก็เป็นเฉพาะบางคน ไม่ได้เป็นทุกคนครับ เพราะฉะนั้นลิ้นจี่ สามารถทานได้ตามปกติ แต่มีข้อควรระวัง คือ

1. อย่ากินลิ้นจี่ดิบ เพราะผลดิบมีสารพิษมากกว่าผลสุกประมาณ 2-3 เท่า
2. อย่ากินลิ้นจี่อย่างเดียวแทนอาหารมื้อหลัก หรือทั้งวันทานแต่ลิ้นจี่
3. อย่าขาดสารอาหาร หรือให้ผู้ที่ขาดสารอาหารทาน (จากรายงานพบผู้ป่วยเฉพาะในเด็กที่ขาดสารอาหารเท่านั้น เพราะการขาดสารอาหารทำให้พลังงานสำรองลดลง พอระดับน้ำตาลในเลือดตก จึงเกิดอาการดังกล่าวได้ง่ายกว่าคนทั่วไป)

ถ้ามันลดระดับน้ำตาลในเลือดได้ เราก็กินเพื่อรักษาเบาหวานได้น่ะสิ

หยุดความคิดนี้ไปก่อนครับ เพราะจากรายงานการวิจัยพบว่าลิ้นจี่แต่ละลูกมีสารนี้ไม่เท่ากัน บางลูกมีมาก บางลูกมีน้อย เอาแน่เอานอนไม่ได้ ที่สำคัญลิ้นจี่เองก็น้ำตาลเยอะ โดยเฉพาะในผลสุก ดังนั้นแทนที่จะลดระดับน้ำตาล อาจกลายเป็นเพิ่มระดับน้ำตาลแทนได้ นอกจากนี้ในผู้ป่วยบางรายพบภาวะไตวายร่วมด้วย ดังนั้นถ้าจะกินเพื่อหวังลดน้ำตาล รักษาเบาหวาน อาจได้ไม่คุ้มเสียครับ ทางที่ดีการรักษาเบาหวานควรให้แพทย์เป็นผู้เลือกใช้และปรับขนาดยา รวมถึงตัวผู้ป่วยเองก็ต้องมีการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมโดยเฉพาะเรื่องการควบคุมอาหารและการออกกำลังกาย จึงจะเป็นการรักษาเบาหวานที่ดีที่สุดครับ

ขอบคุณข้อมูลบางส่วนจาก เพจ ความรู้สนุกๆแบบหมอแมว 

เห็นบทความที่แชร์กันทั้งในเฟส ในไลน์ เกี่ยวกับ สีของประจำเดือน บ่งบอก อะไรเกี่ยวกับสุขภาพ เลยอยากอธิบายเรื่องนี้เพิ่มเติมค่ะ

สีประจำเดือนคล้ำ ผิดปกติไหม?

สีของประจำเดือนคล้ำ เช่น สีแดงอมดำ, สีเชอร์รี่ดำ, สีน้ำตาลดำ, สีน้ำตาลช็อกโกแลต ไม่ได้บ่งบอกถึงความผิดปกติใดๆค่ะ ไม่ได้บ่งบอกถึงสุขภาพ และไม่ได้บอกถึงคุณภาพของประจำเดือน

การที่สีประจำเดือนคล้ำ  ก็ไม่ใช่เป็นการขับเลือดเก่า หรือเลือดที่คั่งค้างภายในร่างกายของเราออกมาด้วยนะคะ อย่าเข้าใจผิด

สีประจำเดือนที่คล้ำนั้น ขึ้นกับปริมาณประจำเดือนค่ะ หากเรามีประจำเดือนน้อย เมื่อหลุดลอกออกจากผนังมดลูก ก็จะใช้เวลาไหลจากช่องคลอดลงมานาน เวลาสัมผัสอากาศในช่องคลอดจึงนาน แล้วทำให้สีของประจำเดือนเปลี่ยนไปเป็นสีคล้ำขึ้น (รวมถึงการสัมผัสอากาศเมื่ออยู่บนผ้าอนามัยนานๆ ทิ้งไว้ไม่ได้เปลี่ยน ประจำเดือนที่เห็นบนผ้าอนามัยก็จะสีคล้ำขึ้นเช่นกัน) ในทางกลับกันหากในเดือนนั้นเรามีปริมาณประจำเดือนมาก การไหลก็จะเร็ว ประจำเดือนที่เห็นจะมีสีแดงสด

ดังนั้น สาวๆสบายใจได้ค่ะ หากประจำเดือนมีสีคล้ำ ก็เป็นเรื่องที่สามารถเกิดขึ้นได้ตามธรรมชาติ ไม่ใช่เรื่องผิดปกติ

สีประจำเดือนโดยทั่วไปจะเป็นโทนสีแดงค่ะ จะเป็นสีแดงสด สีแดงเข้ม สีแดงคล้ำเชอร์รี่ สีแดงส้ม ก็ไม่ผิดปกติ ระยะเวลาในการเป็นประจำเดือนตามปกติ ประมาณ 3-7 วัน

สิ่งที่บ่งชี้ถึงความผิดปกติ จะเกี่ยวข้องกับ ปริมาณ (ปริมาณที่ผิดปกติ เช่น มีประจำเดือนปริมาณมากเกินไป ต้องเปลี่ยนผ้าอนามัยทุก 1-2 ชั่วโมงชุ่มเต็มแผ่น) ลักษณะ (มีลักษณะเป็นวุ้นนิ่มๆ สีแดงคล้ำ, แดงสด) และความสม่ำเสมอ (ปกติ รอบประจำเดือนมาทุก 21-35 วัน แต่ละคนอาจจะมีความสั้นยาวของรอบประจำเดือนไม่เท่ากัน *** ไม่รวมผู้ที่อยู่ในวัยรุ่น กับวัยทอง เพราะกำลังอยู่ในช่วงที่ฮอร์โมนมีการเปลี่ยนแปลงได้มาก)  รวมถึงอาการร่วมอื่นๆ เช่น การเกิดเนื้องอกที่มดลูก หากเนื้องอกมีขนาดใหญ่ จะมีอาการปวดหน่วงบริเวณท้องน้อย หากตำแหน่งก้อนเนื้อไปเบียดกระเพาะปัสสาวะ ก็จะทำให้ปวดปัสสาวะบ่อยๆหรือ หากตำแหน่งก้อนเนื้อไปเบียดโพรงมดลูก อาจจะทำให้ปวดประจำเดือนมากผิดปกติ ปริมาณของประจำเดือนมากผิดปกติ แบบไหลพลั่กๆ ซึ่งหากสาวๆมีอาการเหล่านี้ก็ควรไปพบสูตินารีแพทย์เพื่อตรวจเพิ่มเติมค่ะ

ปัจจัยที่อาจจะกระตุ้นให้เกิดความผิดปกติของประจำเดือน ได้แก่ ความเครียด, การอดอาหาร, น้ำหนักตัวที่เพิ่มขึ้นหรือลดลง, การอดนอน, การรับประทานยาคุมกำเนิด

หากมีประจำเดือน สีกุหลาบ หรือ สีชมพูแดง (Reddish-Pink) หมายถึง คุณกำลังท้องอ่อนๆ จริงไหม?

อันนี้มั่วมากค่ะ หากท้อง ตั้งครรภ์ จะต้องไม่มีประจำเดือนเลยค่ะ

หากมีประจำเดือนสีส้มแดง อาจจะหมายถึงการติดเชื้อที่ช่องคลอด จริงไหม?

อันนี้ก็ไม่จริงค่ะ หากมีอาการติดเชื้อที่ช่องคลอด อาการที่มักพบเช่น ลักษณะของตกขาวที่ผิดปกติ เช่น ตกขาวเปลี่ยนเป็นสีเขียว เหลือง มีอาการคันบริเวณอวัยวะเพศ ตกขาวมีกลิ่นเหม็น ไม่เกี่ยวกับสีประจำเดือน

ประจำเดือนมาน้อย หมายถึงสุขภาพไม่ดี จริงไหม?

ไม่จริงค่ะ หลายคนมีความเชื่อว่า การที่ประจำเดือนมาน้อย หมายถึงเลือดลมไม่ดี ต้องมีประจำเดือนมามากระดับนึงถึงจะดี การที่ประจำเดือนมาน้อยสามารถพบได้ในสาวๆบางคน ปริมาณประจำเดือนสามารถแตกต่างกันได้ในแต่ละบุคคล และไม่ได้บ่งบอกถึงสุขภาพค่ะ

ประจำเดือน คือ เลือดไม่ดี ต้องขับออก?

อันนี้ก็เป็นความเชื่อที่ผิดอีกเช่นกันค่ะ

ประจำเดือน คือ เยื่อบุโพรงมดลูกที่หลุดลอกออกมา รวมกับเลือดปกติ ไม่ใช่เลือดเสีย การสร้างและหลุดลอกขึ้นอยู่กับระดับฮอร์โมนเพศในร่างกาย หากประจำเดือนขาดหายไปอาจเกิดขึ้นจากการแปรปรวนของฮอร์โมน จึงทำให้ไม่มีการหลุดลอกของเยื่อบุโพรงมดลูกออกมาเป็นประจำเดือนค่ะ

อาการตกขาว เป็นเรื่องหนึ่งที่เมื่ออยู่ร้านยามักจะมีสาวๆมาขอคำปรึกษาอยู่บ่อยๆ Jaslyn จึงอยากมาแชร์ข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องตกขาว ซึ่งเป็นปัญหาของผู้หญิงๆให้ฟังกันค่ะ

ตกขาว คือ ของเหลว สารคัดหลั่ง ที่ไหลออกมาจากช่องคลอด แต่ไม่ใช่เลือด โดยทั่วไป ตกขาวปกติ จะมีลักษณะหนืด ใส หรือเป็นเมือกขาวขุ่น ไม่มีอาการคัน ไม่มีกลิ่นเหม็น ปริมาณอาจจะมีมากบ้างน้อยบ้างแล้วแต่บุคคล เวลามีตกขาวออกมาก็จะรู้สึกชื้นๆ หรือบางทีก็จะพบเป็นคราบอยู่ที่กางเกงใน

ปริมาณตกขาวในแต่ละช่วงของรอบเดือนจะแตกต่างกัน โดยในช่วงกลางรอบเดือน (ช่วงที่ไข่ตก จะอยู่ระหว่าง 14 วันของรอบเดือน) จะมีปริมาณของตกขาวมาก จนเหนียวหนืดได้ และ ในช่วงปลายของรอบเดือนมีลักษณะเป็นมูกขาวข้นเหนียว

การที่มีตกขาวออกมาไม่ใช่สิ่งผิดปกติ สามารถมีได้ตามธรรมชาติ เพราะ ตกขาวที่ออกมาจะทำหน้าที่เป็นสารหล่อลื่นช่องคลอด ให้ความชุ่มชื้นกับช่องคลอดค่ะ หากช่องคลอดมีสารหล่อลื่นน้อยเกินไป ช่องคลอดแห้ง ก็จะทำให้เกิดการระคายเคือง อักเสบ เจ็บได้เวลามีเพศสัมพันธ์ค่ะ

ตกขาวอย่างไรที่เรียกว่าผิดปกติ

ตกขาวที่ผิดปกติจะมีลักษณะดังต่อไปนี้ค่ะ จะเล่าถึงอาการอื่นๆที่จะมีร่วมด้วยนะคะ

1. ตกขาวมีเลือดปะปน
2. ตกขาวมีสีที่เปลี่ยนไป เช่น เปลี่ยนเป็นสีเขียว สีเหลือง น้ำตาล
3. ตกขาวเป็นก้อนขุ่นๆ คล้ายแป้งเปียก
4. ตกขาวมีกลิ่นเหม็น เช่น มีกลิ่นเหม็นเหมือนกลิ่นคาวปลา
5. คันบริเวณช่องคลอด หรืออวัยวะเพศ
6. ปัสสาวะแสบขัด
7. ตกขาวร่วมกับ อาการปวดท้อง, มีไข้

ซึ่งอาการเหล่านี้ส่วนใหญ่มักมีสาเหตุมาจากการติดเชื้อรา (Vaginal Candidiasis) หรือแบคทีเรีย (Bacterial Vaginitis) หรือ เชื้อทริโคโมแนส (Tricomoniasis)

ช่องคลอดอักเสบจากการติดเชื้อรา เกิดขึ้นได้อย่างไร?

โดยปกติตามธรรมชาติช่องคลอดของเราจะมีเชื้อโรคต่างๆ ทั้งเชื้อรา แบคทีเรีย ไม่พึงประสงค์อยู่แล้วในปริมาณไม่มาก แต่บริเวณช่องคลอดก็จะมีแบคทีเรียที่ดี ชื่อว่า แลคโตบาซิลลัส คอยทำหน้าที่ดูแล สร้างกรดออกมาเพื่อเป็นตัวควบคุมไม่ให้ปริมาณเชื้อไม่พึงประสงค์เหล่านี้เจริญเติบโตมีปริมาณมากเกินไป เมื่อใดก็ตามที่ความเป็นกรดบริเวณช่องคลอดลดลง เชื้อก่อโรคจะเจริญได้ดี จนทำให้เกิดความผิดปกติ นำมาสู่การเกิดช่องคลอดอักเสบ ติดเชื้อรา คัน เกิดตกขาวขุ่นเป็นก้อนในที่สุดค่ะ

สาเหตุของการติดเชื้อราในช่องคลอดส่วนใหญ่ มักเกิดจากการเสียสมดุลความเป็นกรดของช่องคลอด เช่น การรับประทานยาปฎิชีวนะเป็นเวลานาน, การเปลี่ยนแปลงของฮอร์โมนในร่างกาย, การอับชื้น, การสวนล้างช่องคลอด, ทำความสะอาดไม่ถูกต้อง

จะป้องกันการติดเชื้อราในช่องคลอดได้อย่างไร?

1. ใช้กางเกงในที่ระบายอากาศได้ดี เช่น Cotton 100% เพื่อลดการอับชื้น และใช้กางเกงในที่ตากแดดแห้งสนิท
2. เมื่อเข้าห้องน้ำ แล้วล้างน้ำต้องใช้กระดาษชำระซับน้ำให้แห้ง วิธีการเช็ดที่ถูกต้อง ต้องเช็ดจากด้านหน้าไปด้านหลัง คือ ใช้กระดาษชำระเช็ดซับแล้วปาดขึ้นไปทางทวาร ไม่เช็ดย้อนไปย้อนมา
3. หลีกเลี่ยงการใช้แผ่นอนามัย เพราะ จะทำให้อับชื้นค่ะ เนื่องจากเป็นตัวเก็บความชื้นอย่างดี หากจำเป็นต้องใช้ให้เปลี่ยนทุก 1-2 ชั่วโมง
4. หลีกเลี่ยงการสวนล้างช่องคลอด เพราะจะทำให้เสียสมดุลความเป็นกรด
5. เติม แบคทีเรีย แลคโตบาซิลลัส ให้ร่างกายด้วยการรับประทาน นมเปรี้ยว โยเกิร์ต

ช่องคลอดอักเสบจากการติดเชื้อแบคทีเรีย เกิดขึ้นได้อย่างไร?

สาเหตุของการติดเชื้อแบคทีเรียในช่องคลอดส่วนใหญ่มักมาจากการเสียสมดุลความเป็นกรดของช่องคลอดเช่นกันค่ะ ซึ่งสาเหตุหลักๆ ก็จะเหมือนการติดเชื้อราเลย คือ เกิดจากการรับประทานยาปฎิชีวนะนานเพื่อรักษาสิว หรือ รักษาการติดเชื้อในระบบทางเดินหายใจ, การสวนล้างช่องคลอด, การลดลงของแบคทีเรียแลคโตบาซิลลัส ซึ่งหากมีการติดเชื้อแบคทีเรียในช่องคลอด จะพบอาการผิดปกติของตกขาว ตกขาวมีลักษณะสม่ำเสมอ สีขาวขุ่นคล้ายน้ำนม มีฟอง ไม่มีลักษณะเป็นก้อนๆ มีกลิ่นเหม็นคล้ายกลิ่นคาวปลา แบคทีเรียที่มักพบว่าเป็นสาเหตุ ได้แก่ Anaerobe bacteria เช่น Prevotella sp., Mobiluncus sp., G. vaginalis, Mycoplasma hominis

ซึ่งในบางคนอาจจะพบการติดเชื้อราในช่องคลอด และติดเชื้อแบคทีเรียในช่องคลอด พร้อมกันเลยก็ได้ค่ะ

ช่องคลอดอักเสบจากการติดเชื้อทริโคโมแนส (Trichomoniasis) เกิดขึ้นได้อย่างไร?

การเกิดช่องคลอดอักเสบจากการติดเชื้อทริโคโมแนส จัดเป็นโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์อย่างหนึ่งทีมักทำให้สาวๆเกิดอาการช่องคลอดอักเสบ มีตกขาวสีเขียว เหลือง มีกลิ่นเหม็น มีอาการคันเล็กน้อยบริเวณอวัยวะเพศ นอกจากนี้การใช้ผ้าเช็ดตัวร่วมกันก็อาจจะเป็นสาเหตุทำให้ติดเชื้อได้เช่นกัน โดยส่วนใหญ่ผู้หญิงจะแสดงอาการของการติดเชื้อ แต่ในผู้ชายที่ติดเชื้อมักไม่แสดงอาการ หรือมีอาการเพียงเล็กน้อย เช่น ระคายเคืองหลังปัสสาวะ

แต่อย่างไรก็ตามถ้าจะรักษาให้หายขาดต้องรักษาทั้งคู่ค่ะ ทั้งผู้หญิง และผู้ชาย (แม้จะไม่มีอาการ) โดยการรับประทานยาทั้งคู่

หากเกิดการติดเชื้อในช่องคลอดจะทำอย่างไร?

แนะนำพบแพทย์ หรือเภสัชกรเลยค่ะ เพื่อรับการรักษา ซึ่งการรักษาไม่ได้ยากเลย แค่เพียงรับประทานยา หรือ สอดยาเหน็บ ให้ครบตามที่จ่ายไปเท่านั้นค่ะ แค่นี้ก็หายขาดแล้ว

ปัจจุบันสิ่งที่น่ากลัว และพบบ่อย คือ การรักษาผิดวิธี เช่น การใช้แผ่นอนามัยสมุนไพร เพื่อรักษาการติดเชื้อในช่องคลอด ซึ่งไม่ช่วยอะไรเลย และทำให้เกิดการอับชื้นมากขึ้นไปอีก เกื้อกูลให้เชื้อโรคเจริญเติบโตได้ดี แล้วเป็นหนักกว่าเดิม, การสอดยาสมุนไพร เหน็บยาสมุนไพร เพื่อรักษาช่องคลอด หรือดีท๊อกซ์ช่องคลอด ซึ่งทำให้เกิดอันตรายได้ ทั้งในแง่ความสะอาดที่ไม่ดีพอ เพิ่มโอกาสการอักเสบติดเชื้อ ไม่มีประสิทธิภาพในการรักษา และส่วนใหญ่จากเคสที่พบมา ราคามักสูงกว่าการรักษาตามหลักวิชาการซะอีก ราคาอยู่ในหลักหลายร้อยบาท – จนถึงเป็นพัน เมื่อเทียบกับยาแผนปัจจุบัน ที่ถูกกว่ามาก ราคาแผงนึงราว 50 – 200 บาท ประสิทธิภาพการรักษาหายแน่นอนค่ะ

Coenzyme Q10 คือ อะไร?

Coenzyme Q10 หรือ อีกชื่อหนึ่งคือ Ubiquinone เป็นสารชนิดหนึ่งที่มีลักษณะคล้ายวิตามิน มีคุณสมบัติละลายได้ในไขมัน สามารถพบได้ทั่วไปในเซลล์ต่างๆ ในร่างกายของเราค่ะ และจะพบได้มากในเซลล์ของอวัยวะที่ต้องการพลังงานสูง เช่น หัวใจ สมอง ตับ โดยปกติตามธรรมชาติร่างกายสามารถสร้าง Coenzyme Q10 ขึ้นได้เอง

โคเอนไซม์คิวเท็น จะทำหน้าที่เป็นตัวรับส่งอิเล็คตรอนในการหายใจระดับเซลล์ มีส่วนสำคัญในกระบวนการสร้างพลังงานระดับเซลล์ (สังเคราะห์ ATP ของไมโตรคอนเดรีย) Coenzyme Q10 จัดว่าเป็นสารต้านอนุมูลอิสระที่มีประสิทธิภาพสูง ช่วยปกป้องเยื่อหุ้มเซลล์ และไลโปโปรตีนในร่างกายจากการถูกทำร้ายของอนุมูลอิสระ ช่วยชะลอการเสื่อมสภาพของเซลล์

รับประทาน Coenzyme Q10 กันทำไม?

พบว่าเมื่ออายุมากขึ้น การสร้าง Coenzyme Q10 จะลดลง, ปริมาณ Coenzyme Q10 ในเซลล์ต่างๆก็ลดลงตามไปด้วย ส่งผลให้การสร้างพลังงานลดลงไปด้วย, เกิดการเสื่อมสภาพของเซลล์

ในผู้ป่วยที่รับประทานยาลดไขมันในกลุ่ม สแตติน (Statin) พบว่ายากลุ่มนี้สามารถลดระดับของโคเอนไซม์คิวเท็นในร่างกายลงได้ เนื่องจากขั้นตอนการออกฤทธิ์ยับยั้งการสร้างไขมันโคเลสเตอรอล จะมีผลยับยั้งการสร้างโคเอนไซม์คิวเท็นไปด้วย ซึ่งอาจจะมาสู่การขาดโคเอนไซม์คิวเท็น ทำให้มีภาวะปวดกล้ามเนื้อ แขน ขา อ่อนแรง โดยผลกระทบนี้จะเกิดได้มากขึ้นในผู้สูงอายุ และผู้ที่ใช้ยาต่อเนื่องเป็นเวลานาน จึงมีการแนะนำให้รับประทาน โคเอนไซม์คิวเท็นเสริม 100 – 200 มิลลิกรัม ในผู้ที่ใช้ยากลุ่มนี้ เพื่อลดการเกิดผลกระทบดังกล่าว

โคเอนไซม์คิวเทนยังมีประโยชน์ในแง่ของ Anti-aging จากประสิทธิภาพในการเป็น Anti-oxidant และ มีแนวโน้มส่งผลดีต่อผู้ที่เป็นโรคหลอดเลือดหัวใจ มีการศึกษาในโรคเกี่ยวกับ Neurodegenerative diseases เช่น พาร์คินสัน ผลสรุปออกมามีทั้งการศึกษาที่ได้ผล สามารถช่วยชะลอการดำเนินของโรคได้ และไม่ได้ผล, การศึกษาในกลุ่มผู้ป่วยเบาหวาน ชนิดที่ 1 โดยให้รับประทาน โคเอนไซม์คิวเท็น  100 mg ต่อ วัน นาน 3 เดือน พบว่า สามารถควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดได้ดีขึ้น และต้องการปริมาณยา อินซูลินลดลง เมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มที่ไม่ได้รับโคเอนไซม์คิวเท็น (Placebo) อย่างไรก็ตามการใช้โคเอ็นไซม์คิวเท็นในผู้ป่วยโรคต่างๆ เพื่อเป็นตัวเสริม ยังต้องการการศึกษาวิจัยมาสนับสนุนเพิ่มเติม เนื่องจากงานวิจัยส่วนใหญ่ยังทำในระยะเวลาสั้น กลุ่มตัวอย่างน้อย

การศึกษาในกลุ่มนักกีฬา พบว่า โคเอนไซม์คิวเท็มไม่สามารถเพิ่มประสิทธิภาพ สมรรถนะได้ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ

พบว่าการรับประทาน Coenzyme Q10 ในรูปแบบอาหารเสริม ทำการศึกษาในผู้ที่มีสุขภาพดี สามารถเพิ่มระดับของ Coenzyme Q10 ใน พลาสมา, ไลโปโปรตีน และหลอดเลือดได้ แต่การเพิ่มระดับของ Coenzyme Q10 ในเนื้อเยื่อยังไม่มีผลที่ชัดเจน

ความปลอดภัยในการรับประทาน Coenzyme Q10?

อันนี้สำคัญ ก่อนจะรับประทานอาหารเสริมตัวไหน ต้องพิจารณาโรคร่วม และยาที่ใช้ประจำด้วยค่ะ

มีการศึกษาให้รับประทาน โคเอนไซม์คิวเท็นที่ ขนาดสูง คือ 1,200 มิลลิกรัม/วัน นาน 16 เดือน และ 600 มิลลิกรัม/กรัม นาน 30 เดือน ยังไม่พบอาการข้างเคียงที่รุนแรงอย่างมีนัยสำคัญ แต่ในบางคนอาจจะมีอาการดังต่อไปนี้ได้ค่ะ เช่น คลื่นไส้ อาเจียน ท้องเสีย ไม่อยากอาหาร แสบร้อนกลางอก ไม่สบายท้อง มึนงง ปวดหัว ผื่นผิวหนัง และอาการข้างเคียงพบน้อยลงหากแบ่งรับประทาน 2-3 ครั้ง (ในกรณีรับประทานในขนาดสูง เกิน 100 มิลลิกรัม/วัน) และอาจพบอาการนอนไม่หลับ ระดับปานกลาง ในผู้รับประทานเกิน 100 มิลลิกรัม/วัน

ในหญิงตั้งครรภ์ และให้นมบุตร ยังไม่มีการศึกษาที่เพียงพอเกี่ยวกับการรับประทานโคเอนไซม์คิวเท็น จึงแนะนำให้หลีกเลี่ยง

ยาที่อาจเกิดอันตรกิริยาด้วย (ยาตีกัน) เช่น ยากลุ่มต้านการแข็งตัวของเลือด : วาฟาริน (Wafarin) มีผลลดประสิทธิภาพในการทำงานของยาวาฟาริน อาจทำให้เกิดลิ่มเลือดอุดตันได้

แหล่งอาหารที่มีโคเอนไซม์คิวเท็น

เนื้อวัว, เนื้อไก่, น้ำมันถั่วเหลือง, น้ำมันคาโนลา, ปลาเทราส์, งาดำ, บล็อคโคลี, ถั่วพิตาชิโอ, ไข่, สตรอเบอร์รี่

ขนาดรับประทาน

ขนาดที่แนะนำให้รับประทานต่อวันสำหรับคนทั่วไป คือ 30 มิลลิกรัม/วัน

สำหรับผู้ที่เป็นโรคชรา หรือเป็นโรคอื่นๆควรรับประทาน 50 – 100 มิลลิกรัม/วัน

อ้างอิง

1. บทความ Coenzyme Q10 ของ Oregonstate University
2. บทความ โคเอนไซม์คิวเทน (Coenzyme Q10) คืออะไร??? กินไปทำไม??? โดย เภสัชกรอุทัย
3. บทความ โคเอนไซม์ Q10 โดย ศ.ดร.นพ.ธัมม์ทิวัตถ์ นรารัตน์วันชัย
4. บทความ Coenzyme Q10 – Topic Overview

ผิวเป็นอวัยวะที่นับว่ามีพื้นที่มากที่สุดในร่างกาย ทำหน้าที่คอยปกป้องร่างกายจากสิ่งต่างๆภายนอก ไม่ว่าจะเป็น แสงแดด ฝุ่นควัน มลภาวะ เชื้อโรค ฯลฯ ไม่ให้เข้าสู่ร่างกายทำร้ายโครงสร้างและอวัยวะภายในต่างๆ รวมทั้งยังคอยควบคุมการสูญเสียความชุ่มชื้นออกนอกร่างกาย และยังเป็นส่วนโครงสร้างร่างกายที่ทำหน้าที่เป็นตัวบ่งชี้สุขภาพ รวมถึงมีส่วนเกี่ยวข้องกับความสวยงามอีกด้วยค่ะ

ผิวหนังในชั้นหนังแท้ จะมีคอลลาเจนอยู่ใต้ผิวหนัง ทำหน้าที่เสริมความแข็งแรงให้ผิว ช่วยในเรื่องความเรียบเนียน นอกจากนี้ยังมีโปรตีนอีกตัว ที่ชื่อว่า อิลาสติน เป็นองค์ประกอบอยู่ใต้ผิวหนังด้วย ช่วยเสริมทั้งในเรื่องของความแข็งแรง และความยืดหยุ่น

หากเราไม่ใส่ใจดูแลร่างกายให้ดี เมื่อเรามีอายุมากขึ้น บวกกับปัจจัยต่างๆที่คอยทำร้ายผิว เช่น ความเครียด อนุมูลอิสระ มลภวะ แสงแดด ก็จะกระตุ้นให้เกิดการสลายของคอลลาเจน อิลาสติน นำมาสู่การเกิดริ้วรอยได้ในที่สุดค่ะ

วันนี้ Jaslyn มี 7 พฤติกรรม สำหรับสาวๆที่ อยากมีผิวดี มาฝากค่ะ

1. รับประทานอาหารที่เป็นประโยชน์ต่อผิว

การบำรุงผิวแค่เพียงภายนอกนั้นไม่เพียงพอที่จะดูแลผิวของเราให้ดีได้ เราต้องบำรุงจากภายในด้วยค่ะ โดยเลือกรับประทานอาหารที่มีประโยชน์ต่อผิวโดยตรง เช่น ช่วยกระตุ้นการสร้างคอลลาเจน และอิลาสติน, ช่วยต้านอนุมูลอิสระ, เสริมความชุ่มชื้นให้แก่ผิวหนัง อาหารที่เป็นประโยชน์ต่อผิว ได้แก่อาหารในกลุ่ม โปรตีน เช่น โปรตีนจากปลาทะเล เพื่อให้ได้รับกรดอะมิโนอย่างเพียงพอ, อาหารในกลุ่มผัก ผลไม้ เช่น มะเขือเทศ จะมีสารในกลุ่มไลโคปีน เบต้าแคโรทีน ช่วยปกป้องผิวจากแสงแดด ลดความหมองคล้ำ ในมะเขือเทศยังมีวิตามินซีสูง ซึ่งเป็นสารต้านอนุมูลอิสระที่ดี ช่วยกระตุ้นระบบภูมิคุ้มกัน และกระตุ้นการสร้างคอลลาเจน นอกจากนี้ยังมีไฟเบอร์ช่วยในเรื่องระบบขับถ่าย การที่เรามีระบบขับถ่ายที่ดี ขับถ่ายของเสียออกเป็นประจำ ก็จะช่วยให้ผิวเนียนใส ได้เช่นกันค่ะ

2. นอนหลับให้เพียงพอ อย่างน้อย 6-8 ชั่วโมง

ในช่วงที่เราหลับร่างกายจะหลั่ง Growth Hormone (GH) ออกมาเพื่อช่วยซ่อมแซมร่างกาย เสริมสร้างกล้ามเนื้อ ช่วยกระตุ้นการสมานแผล เพิ่มการเผาผลาญ ช่วยลดรอยเหี่ยวย่นบนใบหน้า ช่วงที่ร่างกายหลั่ง GH ออกมาดีที่สุด คือช่วง 4 ทุ่ม จนถึง ตี 2 ช่วงนี้ถือว่าเป็นเวลาทองของการย้อนวัยในแต่ละวัน

หากเรานอนน้อย ร่างกายขาด GH จะส่งผลให้ผิวหน้าเหี่ยวย่น เกิดริ้วรอยได้ค่ะ

นอกจากนี้การนอนหลับอย่างเพียงพอยังส่งผลให้ร่างกายรู้สึกกระปรี้กระเปร่า และสดใสไปทั้งวันอีกด้วย หากวันไหนนอนหลับไม่เพียงพอก็ควรหาเวลานอนงีบในช่วงกลางวันสัก 20 นาที ก็จะช่วยให้สดชื่นขึ้นได้มากเลยค่ะ

3. ดื่มน้ำสะอาดเพื่อผิวสวย

การดื่มน้ำสะอาดให้เพียงพอจะช่วยเติมความชุ่มชื้น ลดความแห้งกร้าน ลดการเกิดริ้วรอยเล็กๆ ให้แก่ผิวแล้ว ยังช่วยเกี่ยวกับระบบขับถ่ายได้ด้วยค่ะ คนที่ดื่มน้ำน้อยเกินไป อาจส่งผลให้เกิดอาการท้องผูกได้ การดื่มน้ำที่ถูกต้องควรแบ่งค่อยๆจิบบ่อยๆ ใน 1 วัน ไม่ดื่มรวดเดียวปริมาณมาก

4. ออกกำลังกายช่วยกระชับผิว

การออกำลังกายจะช่วยเสริมสร้างกล้ามเนื้อและระบบเผาผลาญของร่างกายให้ทำงานได้ดีขึ้น ส่งผลให้ร่ายกายของเราฟิตเฟิร์ม ยกกระชับ และเสริมสร้างให้ออกซิเจนในร่างกายไหลเวียนได้ดีอีกด้วย หากไม่ค่อยได้ออกกำลังกายสมำเสมอ หรือไม่เคยออกกำลังกายมาก่อน ก็อย่าเพิ่งหักโหม เดี๋ยวจะทำให้ป่วยโทรมได้นะจ๊ะสาวๆ ค่อยเริ่มจากการออกกำลังกายไม่หนักมาก วันละ 15 นาทีก่อน แล้วจึงค่อยเพิ่มเวลา และความถี่ค่ะ

5. ทาครีมบำรุงผิวในทุกๆวัน

อันนี้ขาดไม่ได้เลยนะคะ ไม่ว่าจะรีบแค่ไหน เหนื่อยแค่ไหน หลังจากทำความสะอาดผิวหน้าแล้วทั้งตอนเช้า และก่อนเข้านอน อย่าลืมทาครีมบำรุงผิว เพื่อช่วยรักษาความชุ่มชื้นให้ผิว ลดความแห้งกร้าน และฟื้นบำรุงผิวด้วยสารสำคัญต่างๆ ที่จะช่วยชะลอวัย ลดความหมองคล้ำ และปรับสภาพผิวให้นุ่มเนียนด้วยค่ะ การที่ผิวได้รับการบำรุงอยู่เสมอจะช่วยลดการเกิดริ้วรอยก่อนวัยได้ค่ะ การดูแลผิวเป็นอย่างดี ย่อมง่ายกว่าการแก้ไขผิวที่มีปัญหาแน่นอนค่ะ

6. อย่าลืมทาครีมกันแดดในทุกเช้า

ในทุกๆเช้า อย่าละเลยการทาครีมกันแดดค่ะ เพราะในแสงแดด มีทั้ง UV-A และ UV-B ที่จ้องจะทำร้ายผิวสวยๆของเราให้หมองคล้ำอยู่ การเลือกครีมกันแดดก็ควรเลือกให้เหมาะกับสภาพผิวและชีวิตประจำวันของเราด้วยค่ะ เช่น หากต้องทำงานกลางแจ้งเป็นประจำ โดนแดดแรงๆ ควรเลือก SPF 50, หากเราทำงานในออฟฟิศ ไม่ค่อยโดนแดดจัด SPF 30 ก็เพียงพอแล้วค่ะ

7. งดการสูบบุหรี่ และดื่มแอลกอฮอล์

เพราะทั้งบุหรี่ และแอลกอฮอล์ สามารถกระตุ้นให้เกิดการเสื่อมสลาย ของคอลลาเจนและอิลาสติน ในชั้นผิวหนัง ซึ่งจะนำไปสู่การเกิดริ้วรอย เหี่ยวย่น และยังกระตุ้นให้เกิดอนุมูลอิสระมาทำร้ายผิวเราได้ด้วย นอกจากนี้การสูบบุหรี่ ยังส่งผลทำให้เกิดโรคหัวใจ และหลอดเลือด ทำให้การแลกเปลี่ยนออกซิเจนต่างๆในร่างกายแย่ลง จนทำให้ผิวพรรณของเราขาดความสดใส เปล่งปลั่งได้ค่ะ

กาแฟ เป็นเครื่องดื่มที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมากในบรรดาเครื่องดื่มทั้งหลาย ทั้งในกลุ่มนักศึกษา วัยผู้ใหญ่ หรือในผู้สูงอายุโดยเฉพาะอย่างยิ่งคนวัยทำงาน ชาวออฟฟิศ เรียกว่าเป็นของคู่กันเลยทีเดียว วันไหนขาดกาแฟแล้วเหมือนจะขาดใจกันเลยค่ะ

วันนี้ เราก็จะมาคุยกันเกี่ยวกับเรื่องของกาแฟ ในแง่มุมของผลกระทบของกาแฟต่อภาวะความดันโลหิตสูง

อย่างที่ทราบกันดีอยู่แล้วว่าในกาแฟ จะมีสารที่ชื่อว่า คาเฟอีน เป็นองค์ประกอบ สารตัวนี้ถูกดูดซึมได้อย่างรวดเร็วภายใน 45 นาที และระดับของคาเฟอีนในเลือดก็สามารถเพิ่มขึ้นได้ ภายใน 15-20 นาที หลังดื่ม และถูกขับออกทางปัสสาวะ

จะขอยกงานวิจัยใหม่ๆ ที่น่าสนใจ เกี่ยวกับ ฤทธิ์ของกาแฟ, ยาลดความดันโลหิต Felodipine และผลต่อค่าความดันโลหิต มาเล่าให้ฟังค่ะ

Coffee-Antihypertensive Drug Interaction: A Hemodynamic and Pharmacokinetic Study With Felodipine.

โดย Bailey DG และคณะ ตีพิมพ์ใน วารสารวิชาการ American Journal of Hypertension. 2016 Aug 1

งานวิจัยนี้ทำการศึกษาแบบ randomized, single-dose, crossover study โดยศึกษาผลของ Hemodynamic และPharmacokinetic โดยติดตามเป็นระยะเวลา 2 วัน ที่อาสาสมัครไม่ได้รับกาแฟ หรืออาหารที่มีส่วนประกอบของคาเฟอีน หลังจากนั้นทำการศึกษาโดยให้อาสาสมัครได้รับกาแฟดำ จำนวน 2 แก้ว ขนาดแก้วละ 300 มิลลิลิตร ร่วมกับ Felodipine ขนาดสูงสุด 10 มิลลิกรัม (งานวิจัยนี้ทำการศึกษาในอาสาสมัครวัยกลางคนความดันปกติ)

ผลการศึกษาพบว่า หลังจากได้รับกาแฟค่าความดันโดยเฉลี่ยของอาสาสมัครมีการเปลี่ยนแปลง โดยพบว่า

1. Brachial systolic มีค่าความดันที่เพิ่มขึ้น 7.6 มิลลิเมตรปรอท (p < 0.001)
2. Diastolic มีค่าความดันที่เพิ่มขึ้น 9 มิลลิเมตรปรอท (P < 0.001)
3. Aortic systolic มีค่าความดันที่เพิ่มขึ้น 4 มิลลิเมตรปรอท (P < 0.001)
4. Pulse (ชีพจร) เพิ่มขึ้น 3.0 ครั้ง/นาที (P < 0.05)
5. Augmentation เพิ่มขึ้น 1.4 (P < 0.05)

เมื่อเปรียบเทียบกับค่าที่วัดตอนเริ่มต้น (Base line)

หลังจากนั้นทดลองให้อาสาสมัครได้รับกาแฟ ร่วมกับยา Felodipine ซึ่งเป็นยาลดความดันตัวหนึ่ง พบว่าค่าความดัน Brachial systolic เพิ่มขึ้น 4.0 มิลลิเมตรปรอท (P < 0.05), ค่าความดัน Diastolic เพิ่มขึ้น 3.9 มิลลิเมตรปรอท (P < 0.001) และค่าความดัน Aortic systolic เพิ่มขึ้น 4.6 มิลลิเมตรปรอท (P < 0.05) เมื่อเปรียบเทียบกับการได้รับยา Felodipine เพียงอย่างเดียว

นอกจากนี้ยังพบว่า ผลของระดับความดันโลหิตกับการได้รับกาแฟ ร่วมกับยา Felodipine มีความแตกต่างกันในแต่ละบุคคล และกาแฟที่มีระดับคาเฟอีน 127 มิลลิกรัม จะส่งผลต่อระดับความดันโลหิตได้มากที่สุด

Phramacokinetics ของคาเฟอีน กับยา Felodipine มีความคล้ายคลึงกัน ไม่ว่าจะได้รับกาแฟเพียงอย่างเดียว, ยาเพียงอย่างเดียว หรือได้รับยาและกาแฟร่วมกัน ซึ่งจะส่งผลให้เกิดอันตรกิริยาต่อกันระหว่างยา และกาแฟในแง่ Pharmacodynamics ได้ และพบว่า การได้รับกาแฟส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงระดับความดัน Diastolic เพิ่มขึ้น ในขณะที่ได้รับยา Felodipine ร่วมด้วย ซึ่งอาจจะทำให้เกิดการเพิ่มขึ้นของผลข้างเคียงของยาได้ ในช่วงที่ไม่ได้รับกาแฟ

อธิบายยกตัวอย่างให้เห็นภาพชัดเจนขึ้น ในกรณีที่อาจเป็นไปได้ เช่น นาย A เป็นโรคความดันโลหิตสูง รับประทานกาแฟเป็นประจำ และได้รับการรักษาโดยใช้ยา Felodipine 10 มิลลิกรัม ในการลดความดันโลหิต อยู่ๆมาวันหนึ่งนาย A เลิกรับประทานกาแฟ แต่ยังใช้ยา Felodipine 10 มิลลิกรัมเท่าเดิมในการรักษาความดัน ก็อาจจะทำให้นาย A ได้รับอาการข้างเคียงจากยาได้ เช่น รู้สึกวูบ ความดันลดลงมากเกินไป เนื่องจากปริมาณยาไม่เหมาะสม ได้รับยามากเกินไป (เพราะอย่าลืมว่า ยา Felodipine 10 มิลลิกรัม ในตอนแรกที่ใช้รักษา ได้รวมฤทธิ์ที่ทำให้ความดันเพิ่มสูงขึ้นจากกาแฟเข้าไปด้วย)

ดังนั้นการบริโภคกาแฟต่อเนื่อง ก็อาจจะส่งผลต่อการวินิจฉัย และการรักษาโรคความดันโลหิตสูงได้ในบางบุคคลค่ะ

จากหลายๆงานวิจัยส่วนใหญ่ จะมีแนวโน้มไปในแนวทางที่พบว่าคนที่เป็นโรคความดันโลหิตสูงอยู่แล้ว หรือมีความเสียงเป็นโรคความดันโลหิตสูง เมื่อได้รับกาแฟจะทำให้มีระดับความดันโลหิตสูงกว่าคนโดยทั่วไป และยังพบว่ากาแฟมีผลลดประสิทธิภาพในการทำงานของยาลดความดันโลหิตในกลุ่ม Beta-blocker ได้ด้วย

โดยทั่วไปถ้าเป็นไปได้ จึงมักแนะนำให้ผู้ที่มีภาวะความดันโลหิตสูง หรือมีความเสี่ยงที่จะเป็นความดันโลหิตสูง งดรับประทานกาแฟ หรือเครื่องดื่มที่มีส่วนผสมของคาเฟอีน หรือไม่ควรรับประทานกาแฟเกิน 3 แก้ว/วัน

อย่างไรก็ตามยังไม่พบหลักฐานที่เพียงพอจนสามารถสรุปได้ว่า กาแฟสามารถเพิ่มความเสี่ยงในการเกิดโรคความดันโลหิตสูงอย่างแน่ชัด หลักๆแล้ว ตามแนวปฏิบัติในการป้องกันรักษาความดันโลหิตสูง เน้นการปรับเปลี่ยนการดำเนินชีวิตของผู้ป่วยความดันโลหิตสูง ในเรื่อง

1. ควบคุมน้ำหนักในผู้ที่เป็นโรคอ้วน BMI มากกว่าหรือเท่ากับ 25 kg/m²
2. ออกกำลังกายสม่ำเสมอ
3. ควบคุมความเค็มในอาหารที่รับประทาน
4. กินอาหารแบบ DASH
5. งดการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์
6. งดการสูบบุหรี่

ซึ่งยังไม่มีการกล่าวถึง กาแฟ กับ ความดันโลหิตสูง หรือ การห้ามรับประทานกาแฟ ค่ะ

อ้างอิง

งานวิจัยเรื่อง Coffee-Antihypertensive Drug Interaction: A Hemodynamic and Pharmacokinetic Study With Felodipine