ไม่ใช่เพราะมันสนุกอะไรหรอกนะครับ เอาจริงๆนะ มันออกจะน่าเบื่อที่สุดด้วยซ้ำไป แต่ผมก็ยังออกกำลังกายโดยการวิ่งมากที่สุด ด้วยเหตุผลหลักๆ ก็คือ มันสะดวกที่สุดครับ เพราะการวิ่งนั้นหาสถานที่ได้ง่าย ใช้เวลาไม่นาน ไม่ต้องรอเพื่อนหรือทีม แถมค่ารองเท้าวิ่งยังถูกกว่าอุปกรณ์กีฬาอย่างอื่นมาก การวิ่งจึงเป็นการออกกำลังกายที่ผมทำได้ทุกวันเป็นกิจวัตรจริงๆ

อย่างไรก็ตาม การวิ่งก็ยังความเสี่ยงอยู่ หลายๆคนทั้งเหนื่อยและเบื่อการวิ่ง บางคนก็ได้รับบาดเจ็บจากการวิ่ง ซึ่งก็มีตั้งแต่ข้อเท้าแพลง ไปจนถึงกลับมาวิ่งไม่ได้เลยก็มี เพราะฉะนั้นการวิ่งที่ถูกต้องจึงสำคัญมาก เรามาดูกันครับว่าการวิ่งที่ดีและถูกต้องเป็นอย่างไร

เตรียมพร้อมก่อนวิ่ง

อย่างแรกที่ต้องเตรียมเลยคือรองเท้าวิ่ง รองเท้าวิ่งสำคัญนะครับแต่หลายคนชอบมองข้าม รองเท้าวิ่งที่ดีจะช่วยให้คุณประหยัดพลังในการวิ่ง ไม่เหนื่อยเร็วจนเกินไป แถมยังลดอาหารบาดเจ็บได้อีกด้วย (บางคนอาจจะบอกว่า ไม่เห็นเป็นไรเลย วิ่งเท้าเปล่าเอาก็ได้ คือเท้าเปล่าอ่ะ วิ่งได้ครับ แต่พื้นวิ่งและท่าวิ่งต้องเหมาะสมนะครับ ซึ่งของแบบนี้ ต้องฝึกครับ ไม่ใช่อยู่ๆจะไปวิ่งเท้าเปล่ายาวๆเลยได้) ก่อนวิ่ง 2 ชั่วโมง ให้งดอาหารมื้อหนัก และอบอุ่นร่างกายก่อนวิ่ง ที่สำคัญอย่าลืมพักผ่อนให้เพียงพอและดื่มน้ำอย่างสม่ำเสมอและเพียงพอนะครับ

หากวิ่งถูกท่าแล้ว จะไม่บาดเจ็บ หรือเหนื่อยมาก

การวิ่งนั้น มี 3 ส่วนหลักๆ ที่ต้องพิจารณา คือ

1. ท่าทางในการวิ่ง
   ควรวิ่งหลังตรง จัดลำตัวเป็นเส้นตรง และวิ่งอย่างเป็นธรรมชาติ ไม่ควรเงยหรือก้มหน้ามากเกินไป เพราะจะทำให้เกร็งส่วนคอและบ่า สายตามองไปที่พื้นข้างหน้าที่ห่างออกไป 30-40 เมตร ไม่โน้มลำตัวในลักษณะพับส่วนเอวหรือเอนไปด้านหลัง
2. การเคลื่อนที่
   เอนลำตัวไปข้างหน้าเล็กน้อยเพื่อใช้ประโยชน์จากแรงโน้มถ่วง โดยโมเมนตัมของร่างกายจะตกลงข้างหน้าของเท้าแรกที่อยู่ข้างหน้าของร่างกายประมาณ 3-5 นิ้ว จะทำให้ร่างกายเอนไปทั้งลำตัวเป็นแกนตรงก้าวไปข้างหน้าเพื่อรองรับน้ำหนักที่ถูกถ่ายเทมา
3. การวางเท้า
   ควรก้าวเท้าถี่ๆ โดยเมื่อเท้าสัมผัสกับพื้นให้รีบยกส้นเท้าขึ้นทันที เหวี่ยงเท้าไปด้านหลัง เข่าพับแทงไปข้างหน้าเล็กน้อย จากนั้นรีบก้าวขาอีกข้างเพื่อรองรับรอบเท้าก้าวต่อไปเป็นวงกลม เมื่อเท้าหน้าเหยียบกับพื้นให้งอเข่าเล็กน้อย (ไม่เหยียดเป็นเส้นตรง) เพื่อให้เกิดความยืดหยุ่นและลดแรงกระแทก

ขอบคุณ infographic จาก สสส. ครับ

ผ่อนคลายร่างกายหลังการวิ่ง

การผ่อนคลายร่างกายหลังการวิ่งให้ทำคล้ายๆกับการอบอุ่นร่างกายก่อนการวิ่ง คือ ให้วิ่งเหยาะๆหรือเดินด้วยความเร็วที่น้อยกว่าใช้ในการวิ่งจริงสัก 4-10 นาที จากนั้นทำกายบริหารยืดกล้ามเนื้อส่วนต่างๆของร่างกาย

]]> https://www.jaslynsense.com/%e0%b8%9a%e0%b8%97%e0%b8%84%e0%b8%a7%e0%b8%b2%e0%b8%a1%e0%b8%aa%e0%b8%b8%e0%b8%82%e0%b8%a0%e0%b8%b2%e0%b8%9e/%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b8%a7%e0%b8%b4%e0%b9%88%e0%b8%87%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%96%e0%b8%b9%e0%b8%81%e0%b8%95%e0%b9%89%e0%b8%ad%e0%b8%87/feed/ 0 872 https://www.jaslynsense.com/%e0%b8%9a%e0%b8%97%e0%b8%84%e0%b8%a7%e0%b8%b2%e0%b8%a1%e0%b8%aa%e0%b8%b8%e0%b8%82%e0%b8%a0%e0%b8%b2%e0%b8%9e/%e0%b8%99%e0%b8%a1%e0%b9%81%e0%b8%a1%e0%b9%88%e0%b8%94%e0%b8%b5%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%aa%e0%b8%b8%e0%b8%94-%e0%b8%a3%e0%b8%b0%e0%b8%a2%e0%b8%b0%e0%b9%80%e0%b8%a7%e0%b8%a5%e0%b8%b2/ https://www.jaslynsense.com/%e0%b8%9a%e0%b8%97%e0%b8%84%e0%b8%a7%e0%b8%b2%e0%b8%a1%e0%b8%aa%e0%b8%b8%e0%b8%82%e0%b8%a0%e0%b8%b2%e0%b8%9e/%e0%b8%99%e0%b8%a1%e0%b9%81%e0%b8%a1%e0%b9%88%e0%b8%94%e0%b8%b5%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%aa%e0%b8%b8%e0%b8%94-%e0%b8%a3%e0%b8%b0%e0%b8%a2%e0%b8%b0%e0%b9%80%e0%b8%a7%e0%b8%a5%e0%b8%b2/#respond Tue, 22 Nov 2016 19:54:10 +0000 http://www.jaslynsense.com/?p=556 เรามักมีความเข้าใจผิดๆเกี่ยวกับระยะการให้นมแม่ โดยมักให้เด็กทานอาหารเร็วเกินไป จริงๆแล้วเด็กทารกควรได้กินนมแม่อย่างเดียวตั้งแต่แรกเกิดจนถึงอายุ 6 เดือน หลัง 6 เดือนให้อาหารตามวัยร่วมกับนมแม่จนอายุ 2 ปี หรือสามารถให้นานกว่านั้นก็ได้ นมแม่มีประโยชน์หลายอย่างที่นมผงไม่สามารถทดแทนได้ แต่พลังแห่งการตลาดและโฆษณาอันมหาศาลของนมผงทำให้เด็กหลายคนได้กินนมผงแทนนมแม่ไปอย่างน่าเสียดาย

ระยะเวลาที่เลี้ยงลูกด้วยนมแม่

เป็นที่ทราบกันดีว่าเด็กอายุมากกว่า 6 เดือนจนถึง 2 ปี สามารถทานอาหารตามวัยร่วมกับนมแม่ได้ และสามารถให้นมแม่นานกว่า 2 ปี ก็ได้ แต่หลังจาก 2 ปี ไปแล้วควรให้ถึงอายุเท่าไร ยังไม่มีคำตอบแน่ชัด แต่คาดว่าสามารถให้ได้นานถึง 7 ปี โดยพิจารณาจากหลายสาเหตุดังนี้

1. ในการศึกษาจากสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดต่างๆ พบว่า
   – สัตว์บางชนิดจะหยุดกินนมแม่ เมื่อน้ำหนักตัวเป็น 4 เท่าของน้ำหนักแรกเกิด
   – สัตว์บางชนิดจะหยุดกินนมแม่ เมื่อมีน้ำหนักตัว 1 ใน 3 ของน้ำหนักเมื่อโตเต็มที่
   – สัตว์บางชนิดจะหยุดกินนมแม่ เมื่อฟันแท้ซี่แรกขึ้น
   – ในสัตว์ที่ใกล้เคียงมนุษย์ที่สุดอย่างลิงกอริลล่าและชิมแปนซี ให้นมลูกนาน 6 ปี (ลิงกอริลล่าและชิมแปนซีมีอายุขัย 30-40 ปี)
   ดังนั้นเมื่อพิจารณาหลักฐานทั้งหมดเทียบกับมนุษย์ จะพบว่าพออายุ 2.5 ปี คนจะน้ำหนักตัวเป็น 4 เท่าของน้ำหนักแรกเกิด และพออายุ 6-7 ปี จะมีฟันแท้ซี่แรกขึ้นและมีน้ำหนักตัว 1 ใน 3 ของน้ำหนักเมื่อโตเต็มที่ จึงสามารถสรุปได้ว่า คนควรให้ลูกกินนมนานอย่างน้อย 2.5 ปี และกินได้นานถึง 7 ปี
2. หากมองในแง่ของภูมิคุ้มกัน เด็กจะมีภูมิคุ้มกันในระดับที่ใกล้เคียงกับผู้ใหญ่เมื่ออายุ 6 ปี ในเด็กอายุต่ำกว่า 6 ปี ภูมิคุ้มกันยังจัดว่าอยู่ในระดับต่ำอยู่ทำให้ได้เจ็บป่วยได้ง่าย การได้รับนมแม่ทำให้เด็กได้รับสารสำคัญที่หลั่งจากเม็ดเลือดขาวที่มีอยู่ในนมแม่ ซึ่งเป็นตัวช่วยกระตุ้นการสร้างภูมิต้านทาน
3. การสร้างปลอกหุ้มเส้นใยประสาทในสมองและระบบประสาทต่างๆ จะเสร็จสมบูรณ์เมื่ออายุ 7 ปี หากได้รับ DHA และ ARA ในช่วงระหว่างการสร้างนี้จะทำเด็กมีสมองและจอประสาทตาที่ดีที่สุด ซึ่ง DHA และ ARA พบได้ในนมแม่ไม่ใช่นมวัว อย่างไรก็ตาม นมผงบางชนิดมีการเติม DHA และ ARA ลงไปด้วย แต่ก็ยังไม่มีหลักฐานหนักแน่นมากพอจะยืนยันได้ว่าการเติม DHA และ ARA ในนมผงทำให้เด็กได้รับประโยชน์ได้พอๆกับนมแม่จริงๆ
4. เด็กจะเริ่มเปลี่ยนแปลงกระบวนการคิดให้มีความซับซ้อนมากขึ้นและมีคุณภาพมากขึ้นเมื่ออายุ 7 ปี หากเด็กยังได้กินนมแม่ในช่วงเวลานี้ จะช่วยสร้างความสัมพันธ์ระหว่างแม่กับลูกให้แน่นแฟ้น อันเป็นพื้นฐานความรักความอบอุ่นของครอบครัว
5. สำหรับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม การมีฟันแท้ซี่แรกเป็นสัญญาณที่บ่งบอกถึงความพร้อมสำหรับการพึ่งพาตนเอง ซึ่งเด็กจะมีเด็กจะมีฟันแท้ซี่แรกเมื่ออายุได้ 6-7 ปี

ประโยชน์ของนมแม่

นมแม่มีภูมิต้านทานและสารอื่นๆที่ช่วยต่อสู้กับเชื้อโรค นอกจากนี้ยังมีสารอาหารอีกหลายชนิดที่ช่วยเสริมสร้างพัฒนาการทางสมอง งานวิจัยพบว่าทารกที่ได้นมแม่จะแข็งแรงกว่าทารกที่ได้นมผง นอกจากนี้นมแม่ยังมีข้อดีอีกหลายประการที่นมผงเลียนแบบไม่ได้ อาทิเช่น

1. ธาตุเหล็กที่อยู่ในนมแม่เป็นชนิดที่ดูดซึมได้ง่าย ในขณะที่ธาตุเหล็กที่อยู่ในนมผงนั้นเป็นชนิดที่ดูดซึมได้ยากกว่า
2. สารอาหารหลายชนิดที่อยู่ในนมแม่ช่วยเสริมสร้างพัฒนาการทางสมอง และแม้ว่านมผงจะเติมสารเหล่านั้นเข้าไปด้วยเหมือนกัน แต่งานวิจัยก็ยังแสดงให้เห็นว่าทารกที่กินนมแม่มีระดับสติปัญญาดีกว่า
3. ในนมแม่มีสารหลายชนิดที่นมผงไม่สามารถใส่เข้าไปได้
4. ทารกที่กินนมแม่มักมีความฉลาดทางอารมณ์ และร่าเริง แจ่มใส กว่าทารกที่กินนมผง
5. การที่ลูกดูดนมแม่ช่วยลดน้ำหนักตัวของแม่หลังคลอดได้ ช่วยไม่ให้มีปัญหาตกเลือดเพราะมดลูกบีบตัวดีขึ้น

แล้วทำไมจึงมีแม่หลายคนตัดสินใจหยุดให้นมลูกก่อนเวลาอันควร?

มีหลายสาเหตุที่ทำให้แม่หลายคนตัดสินใจหยุดให้นมลูกก่อนวัยอันควร อาทิเช่น

1. คนรอบข้างบอกว่าหยุดให้นมลูกได้แล้ว ไม่มีประโยชน์แล้ว ไม่ควรให้นมลูกนานเกินไป หากเจอกรณีแบบนี้ให้นิ่งเฉย ไม่ต้องสนใจ ไม่ต้องเชื่อ
2. ลูกตัวเล็ก น้ำหนักน้อย เลยคิดว่า หากไม่เลิกนมแม่ ลูกจะไม่กินข้าว ทำให้ไม่โต กรณีแบบนี้ให้เปลี่ยนวิธีคิด อย่าไปยึดติดกับตัวเลข เด็กบางคนกินเก่ง เด็กบางคนกินไม่เก่ง เรื่องพวกนี้พันธุกรรมเป็นตัวกำหนด บางครั้งกินเยอะไปก็เป็นโรคอ้วนได้ สิ่งที่คุณแม่ต้องทำคือควบคุมให้ลูกได้รับแต่สิ่งที่เป็นประโยชน์ ไม่ให้ลูกกินขนม ไม่บังคับจนลูกต่อต้านการกิน  แล้วลูกกินได้แค่ไหน ก็แค่นั้น ขอให้สุดท้ายแล้วลูกมีสุขภาพแข็งแรง พัฒนาการปกติเป็นพอ
3. ลูกตื่นกลางคืนบ่อย เลยอยากให้นมวัวเพราะจะได้อยู่ท้อง จะได้หลับยาว ความเป็นจริงคือ แม้ว่าเด็กจะกินนมวัว ก็พบเด็กตื่นมากินนมกลางคืนได้พอๆกับเด็กที่กินนมแม่ และการให้เด็กกินนมวัวตอนกลางคืน คราบนมวัวในปากจะทำให้เด็กฟันผุได้ บางคนห่วงว่าการที่ลูกตื่นกลางคืน growth hormone จะไม่หลั่ง ทำให้ตัวเตี้ย อันที่จริงคือ ช่วงที่เค้าตื่นเป็นช่วงที่ไม่ได้หลับลึกอยู่แล้ว  หากอยู่ในช่วงหลับลึกที่ฮอร์โมนหลั่งเขาก็ไม่ตื่น ดังนั้นจึงไม่มีน่ากังวลในประเด็นนี้

อ้างอิง :

1. บทความเรื่อง เลี้ยงลูกด้วยนมแม่ได้นานเพียงใด โดย พญ.สุธีรา เอื้อไพโรจน์กิจ
2. บทความเรื่อง ประโยชน์ของการให้นมแม่ โดย พญ.สุธีรา เอื้อไพโรจน์กิจ
3. บทความเรื่อง เหตุผลที่ทำให้แม่ต้องหยุดให้นมแม่ก่อนเวลาอันควร โดย พญ.สุธีรา เอื้อไพโรจน์กิจ

ขอบคุณ infographic จาก สสส. ครับ

10 เคล็ดลับเลิกบุหรี่

1.หาผู้รู้และที่ปรึกษา
ที่ปรึกษานี้อาจเป็นคนรู้จักหรือคนใกล้ตัวก็ได้ครับ จะให้ดีควรเป็นคนที่สามารถเลิกสูบบุหรี่ได้สำเร็จมาแล้ว คนที่มีประสบการณ์ตรงสามารถเป็นแบบอย่างและมีคำแนะนำดีๆให้กับคุณได้เสมอ แต่ถ้าไม่มีก็สามารถขอคำแนะนำในการเลิกบุหรี่ได้ที่สายนี้ปลอดบุหรี่ โทร.1600 ทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 09.00-17.30 น. ครับ

2.หากำลังใจ
วิธีการง่ายๆคือ ให้บอกคนใกล้ชิดให้ทราบถึงความตั้งใจที่จะเลิกบุหรี่ กำลังใจของคนรอบข้างสำคัญมากครับ ต่อให้คุณมีพลังใจมากแค่ไหน หากการต่อสู้นั้นเป็นการต่อสู้ที่ยาวนาน ก็ต้องมีท้อบ้างเหมือนกัน การที่มีกำลังใจจากคนรอบข้างช่วยเติมพลังใจอยู่ตลอด จะช่วยให้คุณมีแรงผลักดัน มีความพยายาม จนสามารถเลิกบุหรี่ได้สำเร็จครับ

3.หาเป้าหมาย
การที่เราจะทำงานชิ้นใหญ่ให้สำเร็จ เราจำเป็นต้องมีการวางแผนและกำหนดเป้าหมายที่ดี การเลิกบุหรี่ก็เช่นกัน คุณควรมีการวางแผนการปฏิบัติในการเลิกบุหรี่ การกำหนดวันที่จะลงมือเลิกสูบบุหรี่ อาจกำหนดโดยอาศัยวันสำคัญต่างๆของครอบครัว เช่น วันเกิดของลูกๆ หรือวันครบรอบวันแต่งงาน แต่ทั้งนี้ไม่ควรกำหนดวันที่ห่างไกลเกินไปครับ

4. ไม่รอช้า
ไม่รอช้าในที่นี้หมายถึงการเตรียมตัวให้พร้อมอยู่ตลอดเวลา สิ่งที่สำคัญคือคุณต้องทิ้งอุปกรณ์ที่เกี่ยวข้องกับบุหรี่ให้หมด เตรียมลูกอม หมากฝรั่ง ผลไม้รสเปรี้ยวหรือของขบเคี้ยว เพื่อช่วยลดความอยาก รวมทั้งเปลี่ยนกิจกรรมที่คุณมักทำร่วมกับการสูบบุหรี่ เพื่อไม่ให้รู้สึกคุ้นชินแล้วกลับไปสูบอีก

 5. ไม่หวั่นไหว
เมื่อวันที่กำหนดเพื่อลงมือเลิกสูบบุหรี่แล้ว คุณควรทำให้วันนั้นเป็นวันที่สดชื่น จิตใจแจ่มใส ตื่นนอนด้วยความสดชื่น มองโลกในแง่ดี บอกกับตัวเองว่าคุณกำลังทำสิ่งที่ดีที่สุดให้กับตนเองและคนใกล้ชิด นึกถึงเหตุผลที่ทำให้คุณตัดสินใจเลิกบุหรี่ ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมและอิริยาบถ พยายามใกล้ชิดกับคนที่ไม่สูบบุหรี่ และหลีกเลี่ยงการเข้าหาคนที่ยังสูบบุหรี่อยู่ เพราะอาจทำให้คุณหวั่นไหวได้

 6. ไม่กระตุ้น
ให้นึกถึงว่าปกติแล้วคุณมักสูบบุหรี่หรืออยากสูบบุหรี่ตอนคุณกำลังทำกิจกรรมอะไร แล้วพยายามหลีกเลี่ยงกิจกรรมนั้น เช่น ปกติแล้วจะสูบบุหรี่ตอนดื่มเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ หรือตอนดื่มกาแฟ คุณก็ควรหลีกเลี่ยงเครื่องดื่มเหล่านั้นครับ

7. ไม่หมกมุ่น
ในช่วงเลิกสูบช่วงแรกๆคุณอาจเครียด และหงุดหงิดง่าย ดังนั้นเมื่อรู้สึกเครียดให้หยุดพักสมอง แล้วหาอะไรคลายเครียด โดยอาจเป็นการออกไปพูดคุยกับเพื่อนๆ หรือหาหนังสือตลกขำขันติดตัวไว้ เมื่อรู้สึกเครียดก็หยิบมาอ่าน ระลึกไว้เสมอว่า มีคนไม่สูบบุหรี่อีกมากที่คลายเครียดได้โดยไม่ต้องสูบบุหรี่

 8. ไม่นิ่งเฉย
การได้ขยับ ออกกำลังกายน้อยวันละ 15-20 นาที จะช่วยให้สมองปลอดโปร่ง เพิ่มประสิทธิภาพของหัวใจและปอด และช่วยลดความเครียดได้เป็นอย่างดี

9. ไม่ท้าทาย
อย่าคิดว่าตัวเองเจ๋งแล้ว กลับไปสูบบ้างเป็นครั้งคราวคงเอาอยู่ ไม่เป็นไร เพราะการได้กลับไปลองสูบเพียงมวนเดียวนั้นหมายถึง การที่คุณหวนกลับไปหาความเคยชินเก่าๆ อย่าลืมคุณมาไกลแล้ว และไม่ควรหวนกลับไปอีก

10 ไม่ท้อแท้
ผู้พันแซนเดอร์ส ผู้ให้กำเนิด KFC ถูกปฏิเสธถึง 1,009 ครั้ง ก่อนจะมีคนตัดสินใจซื้อสูตรไก่ของเค้าเป็นครั้งแรก ดังนั้นหากสุดท้ายคุณกลับไปสูบอีก นั่นไม่ได้หมายความว่าคุณล้มเหลวจนหมดหวัง สำคัญคือคุณอย่าท้อแท้ อย่างน้อยคุณก็ได้เรียนรู้ที่จะปรับปรุงตัวเอง คราวหน้า หากคุณไม่ท้อถอย กลับมาพยายามใหม่ คุณก็ต้องต่อสู้จนสามารถหยุดบุหรี่ได้ในสักวันหนึ่ง

หากใครไม่สามารถหยุดบุหรี่ได้แบบทันทีทันใด อาจใช้วิธีสูบเพียงครึ่งหนึ่งของแต่ละมวนสูบเพียงเล็กน้อยในแต่ละวัน และไม่สูบแบบสูดควันเข้าไปลึกๆ เพื่อค่อยๆลดปริมาณบุหรี่ที่สูบในแต่ละกัน และเมื่อหยุดสูบได้สำเร็จ 1 วัน ก็ให้รางวัลกับตัวเอง เช่น  ไปดูหนัง หรือทำอะไรที่ชอบ นอกจากนี้การพยายามหากิจกรรมทำอย่างการออกกำลังกายเพื่อไม่ให้ว่างและฟุ้งซ่านก็สามารถช่วยได้มากครับ

ขอบคุณ infographic จาก สสส. ครับ

บางอย่างเช่น ปลาหมึกย่างรถเข็น ก็ดูจะน้อยลงไปมาก หรือ รถเข็นน้ำตาลสด ก็เป็นของหายากจนแทบหาซื้อกินไม่ได้แล้ว แต่ผลไม้รถเข็นเป็นอะไรที่ยังอยู่คู่สังคมไทยมายาวนานอย่างยั่งยืน

อันที่จริงผลไม้รถเข็นก็เหมือนสินค้าชนิดอื่น ที่จรรยาบรรณและความเข้าใจที่ถูกต้องของผู้ผลิตและผู้ขายมีความสำคัญมาก อย่างไรก็ดี ตลอดระยะเวลา 20 ปีที่ผ่านมา ผลไม้รถเข็นมักจะโดนโจมตีหลักๆอยู่ 3 เรื่องคือ

1. เรื่องความสะอาด
2. เรื่องการใช้ ขัณฑสกร (saccharin) เป็นสารให้ความหวาน
3. การใช้สารเคมีต่างๆ เพื่อให้ผลไม้ดูน่ารับประทาน

ซึ่งก็ต้องบอกว่า ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา มีทั้งพ่อค้าแม่ค้าที่ดีและไม่เคยทำ 3 เรื่องที่เป็นประเด็นที่ถูกโจมตีอยู่บ่อยๆเลย ในขณะเดียวกันก็มีพ่อค้าแม่ค้าบางคน ทำสิ่งเหล่านี้อยู่เป็นประจำ ซึ่งอาจจะทำไปเพราะความไม่รู้หรือการขาดความตระหนักในความปลอดภัย

น่าเศร้าที่ผู้บริโภคธรรมดาทั่วไปแทบไม่สามารถตรวจสอบได้เองว่าเลยผลไม้ที่กินนั้นปลอดภัยหรือเปล่า ยกตัวอย่างนะครับ หากเป็นเรื่องความสะอาด หากเราอยากรู้ว่าสะอาดจริงไหม เราก็ตรวจเชื้อ การที่เราจะตรวจเชื้อได้ อย่างน้อยๆ เราก็ต้องมี plate, มีอาหารเลี้ยงเชื้อ และมีตู้บ่มเพื่อเพาะเชื้อ ถ้าถามว่าเราจะดัดแปลงเอาของใช้ในบ้านมาทำแทนได้ไหม ก็ขอบอกว่า พอได้ครับ แต่จะมีสักกี่คนที่มีความรู้และเทคนิคพอจะเพาะเชื้อได้ หรือการตรวจสอบ ขัณฑสกร (saccharin) และสารเคมีต่างๆ ก็ต้องมีเครื่องมือวิเคราะห์ราคาแพง อีกทั้งต้องใช้สารเคมีเพื่อใช้ในการตรวจสอบอีกมาก (แต่สารตัวไหนที่มักเจอปนเปื้อนบ่อยๆ ส่วนใหญ่มักจะมีชุดตรวจสำหรับรูปขายครับ ซึ่งตรวจได้ง่ายและราคาไม่แพงจนเกินไป)

อย่างไรก็ตาม ผู้บริโภคอย่างเราๆก็ไม่ได้ถึงกับหมดหนทางไปซะทีเดียว จริงๆ มันก็พอมีวิธีสังเกตุ ง่ายๆ คร่าวๆ ว่าผลไม้รถเข็นที่เราซื้อมานั้นสะอาดและปลอดภัยหรือไม่ โดยให้สังเกตุดูจาก  6 อย่างนี้ครับ

วิธีเลือกซื้อผลไม้รถเข็นแบบง่ายๆ

1. ผู้ค้าต้องใส่ใจความสะอาด
   จริงๆ การจะดูว่าผู้ค้าคนไหนใส่ใจผู้บริโภคหรือไม่ ดูง่ายๆโดยดูว่าผู้ค้าคนนั้นใส่ใจความสะอาดหรือไม่ครับ วิธีการดูก็คือ ดูว่ารถเข็นสะอาดไหม ตู้กระจกใส ไม่มีคราบหรือเปล่า มีฝุ่นละออง หรือรอยแตกร้าวที่กระจกไหม อุปกรณ์ มีด รวมถึงน้ำแข็งและเขียงที่ใช้นั้นสะอาดหรือเปล่า  มีการทำความสะอาดก่อนหรือหลังหั่นผลไม้ไหม ผ้าเช็ดอุปกรณ์สะอาดหรือเปล่า มือที่ใช้หยิบจับผลไม้สะอาดหรือเปล่า มีการใส่ถุงมือขณะสัมผัสกับผลไม้ไหมจริงๆ หลักการเรื่องความใส่ใจสามารถประยุกต์ใช้กับการดูครีมก็ได้นะครับ เพราะผมกล้าพูดได้ว่า ผมเคยอ่านประกาศเกี่ยวกับการตรวจพบสารอันตรายในเครื่องสำอางของ อย. ทุกฉบับ และผมพบว่าครีมที่ตรวจพบสารอันตรายจากการสุ่มตรวจทุกยี่ห้อ ไม่มียี่ห้อไหนเลยที่ใส่วันที่ผลิต วันหมดอายุ เลขที่ผลิต และสถานที่ผลิต มาครบทั้ง 4 อย่างเลย ยี่ห้อที่ตรวจพบมักขาดข้อมูลที่จำเป็นต้องมีบนกล่องหรือฉลากอันใดอันหนึ่งเสมอ ซึ่งการที่บอกข้อมูลมาไม่ครบนี้ ก็เป็นการบ่งบอกถึงความไม่ใส่ใจของผู้ผลิตได้เป็นอย่างดีครับ
2. พยายามเลือกผลไม้ที่สดใหม่และตามฤดูกาล
   การเลือกผลไม้ตามฤดูกาลและสดใหม่จะช่วยเราได้มากในเรื่องสารกันบูด เพราะผู้ค้าไม่มีความจำเป็นต้องใส่สารกันบูดในผลไม้เหล่านั้น (แต่เอาจริงๆ คนที่ใส่สารกันบูดก็ยังมีอยู่ แต่ก็ถือว่าช่วยลดโอกาสเสี่ยงไปได้มากครับ) นอกจากนี้การกินผลไม้สดใหม่จะช่วยให้เรารับวิตามินและแร่ธาตุได้มากกว่าผลไม้ที่เก็บไว้นานแล้ว รวมถึงผลไม้หมักดองด้วยครับ
3. หลีกเลี่ยงผลไม้หมักดอง
   ผลไม้หมักดองมีคุณค่าทางโภชนาการน้อยมาก อีกทั้งผลไม้หมักดองส่วนใหญ่มักใส่สารเคมี เช่น สารโลหะหนัก สารกันบูด บอแร็กซ์ หรือสารเพิ่มความกรอบ ทำให้มีความเสี่ยงสูงที่จะได้รับอันตรายจากสารปนเปื้อน
   สำหรับผู้ที่มีโรคประจำตัวอย่างความดันโลหิตสูง หรือโรคไต ไม่ควรทานผลไม้หมักดอง เนื่องจากในกระบวนการหมักดองมักมีการใช้เกลือโซเดียมในปริมาณมาก ส่งผลให้ความดันโลหิตสูงขึ้น และไตทำงานหนักขึ้น
4. ระมัดระวังพวกเครื่องจิ้มต่างๆ
   ช้อนต้องคู่กับส้อมฉันใด ผลไม้ก็ต้องคู่กับพริกเกลือฉันนั้น แต่ก็ต้องระวังด้วยเพราะเครื่องจิ้มมักมีส่วนผสมของน้ำตาล เกลือ กะปิ และผงชูรส ซึ่งอาจทำให้ร่างกายได้รับเกลือและน้ำตาลในปริมาณมากเกินความจำเป็น โดยเฉพาะกับผู้ที่มีโรคประจำตัว อย่างเบาหวาน ไต และความดัน
5. ควรเลือกกินผลไม้ที่ไม่ใส่สี
   หลายๆครั้งที่มีการตรวจพบว่าสีที่เห็นไม่ใช่สีผสมอาหาร แต่เป็นสีย้อมผ้า ดังนั้นหากไม่ตรวจสอบได้ว่าสีที่ใช้เป็นสีผสมอาหารจริงหรือไม่ ก็ควรหลีกเลี่ยงไปเลยจะเป็นการดีที่สุด
6. ดูว่ามีการใส่สารให้ความหวาน ขัณฑสกร (saccharin) หรือไม่
   วิธีการทดสอบ ขัณฑสกร ง่ายๆคือ ให้ลองกินดู หากกินแล้วมีรสขมติดในคอ เป็นไปได้ว่าผลไม้นั้นมีการใส่ ขัณฑสกร ในปริมาณมาก ซึ่งหากกินขัณฑสกรติดต่อกันนานๆอาจก่อให้เกิดอันตรายได้

ผลไม้รถเข็นเป็นอะไรที่หาซื้อได้ง่าย และราคาไม่แพง ทำให้ยังได้รับความนิยมจากผู้บริโภคอย่างไม่เสื่อมคลาย แต่ผลไม้รถเข็นก็มักถูกโจมตีเรื่องความสะอาดและความปลอดภัยอยู่เรื่อยๆ วิธีการแก้ปัญหาที่หลายคนนิยมใช้คือ ยอมจ่ายแพงและเสียเวลาขึ้นอีกหน่อย เพื่อไปหาซื้อผัก ผลไม้ในห้างสรรพสินค้า ซึ่งการซื้อในห้างสรรพสินค้าก็สามารถสร้างความมั่นใจได้มากกว่า แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าผัก ผลไม้ในห้างจะปลอดภัยเสมอไป เนื่องจากผลการสุ่มตรวจสารปนเปื้อนพวกยาฆ่าแมลง หลายๆครั้งพบว่าผัก ผลไม้ตามห้างไม่ได้มียาฆ่าแมลงปนเปิ้อนน้อยกว่าผักผลไม้ตามตลาดเลย และมักเป็นข่าวอยู่เรื่อยๆ ยกตัวอย่างเช่นข่าวนี้ครับ >>>>> อึ้ง! ผักผลไม้มีตรา Q – ตราออแกนิก เจอสารพิษตกค้างอื้อ จี้ยกเครื่องการให้ตรา ดังนั้นก็ต้องบอกว่า ตนเป็นที่พึ่งแห่งตนที่ดีที่สุดครับ บางอย่างที่เราสามารถสังเกตุได้เล็กๆน้อยๆในเบื้องต้น เราก็ควรฝึกไว้สังเกตุไว้ เพราะมันช่วยลดโอกาสเสี่ยงที่เราจะได้รับอันตรายจากความสกปรกและสารปนเปื้อนต่างๆได้เป็นอย่างดีครับ

ขอบคุณ infographic จาก สสส. ครับ

น้ำหอมเป็นอีกสิ่งหนึ่งที่สาวๆบางคนขาดไม่ได้เลย เพราะติดใจในกลิ่นหอม ที่ทำให้รู้สึกสดชื่น กระปรี้กระเปร่า แถมยังเป็นตัวช่วยในการเพิ่มความมั่นใจ และเติมเสน่ห์ให้กับเราอีกด้วย
แต่เคยสงสัยมั๊ยคะว่า ชื่อต่างๆที่เขียนไว้บนขวดน้ำหอมบอกอะไรเราบ้าง และทำไมราคาน้ำหอมแต่ละแบบถึงได้แตกต่างกัน
วันนี้ Jaslyn มีคำตอบมาฝากค่ะ

ว่าด้วยเรื่องน้ำหอม

น้ำหอม (Fragrance) มีวิธีการได้มาหลายแบบค่ะ เช่น ใช้วิธีสังเคราะห์จากสารเคมี เช่น สารเคมีในกลุ่มเอสเตอร์, ได้จากการกลั่นน้ำมันหอมระเหยจากพืชในส่วนต่าง เช่น ใบ ดอก จนได้อยู่ในรูปน้ำมันหอมระเหยบริสุทธิ์ (Pure essential oil), ได้จากการหีบ พืชในกลุ่มตระกูลส้ม หรือ อาจจะได้จากสัตว์บางชนิด ซึ่งมีกลิ่นหอม ก็ได้เช่นกัน ซึ่งการนำไปใช้ ต้องมีการเจือจางก่อน ไม่เช่นนั้นจะเกิดการระคายเคืองได้สูงหากสัมผัสผิวโดยตรงค่ะ
น้ำหอม แบ่งตาม ความเข้มข้นของหัวน้ำหอมที่ผสมอยู่ในสารละลายน้ำหอม ได้เป็น 5 ประเภทค่ะ

1. Perfume
   น้ำหอมชนิดนี้จะมีหัวน้ำหอมละลายอยู่เข้มข้นที่สุด โดยมีหัวน้ำหอมละลายอยู่ 20 – 40% และมีความหอมติดทนนาน 6-8 ชั่วโมง กลิ่นน้ำหอมประเภทนี้จะฉุนมากๆค่ะ สาวๆบ้านเราไม่นิยมกันค่ะ เพราะว่าฉุนไปมากๆ น้ำหอมประเภทนี้จะแพงที่สุด เพราะเข้มข้นสุด เวลาใช้จะแต้มเป็นจุดๆ เช่น หลังหู คอ ข้อมือ
   ต่างชาติหลายคนจะบอกว่าน้ำหอมประเภทนี้มีความสวยงามของกลิ่นมากที่สุด เพราะประกอบด้วย Top note, Medium note และ base note
2. Eau de Parfume
   น้ำหอมชนิดนี้จะเจือจางมากขึ้นค่ะ (Eau de เป็นภาษาฝรั่งเศส แปลว่า “น้ำ”) โดยในน้ำหอมกลุ่มนี้จะมีหัวน้ำหอมละลายอยู่เข้มข้น 15-20% น้ำหอมกลุ่มจะประกอบด้วย Top note และ Middle note เป็นส่วนใหญ่
   น้ำหอมกลุ่มนี้เราจะสเปรย์ใส่เสื้อผ้า ผม ผิวได้ หลังจากฉีดไปแล้วความหอมจะติดทนนาน ประมาณ 4-6 ชั่วโมง
3. Eau de Toilette
   น้ำหอมชนิดนี้จะเจือจางความเข้มข้นของหัวน้ำหอมลงมาอีก โดยมีความเข้มข้นของหัวน้ำหอมละลายอยู่ 7-15%
   หลังจากฉีดไปแล้วความหอมจะติดทนนาน ประมาณ 3-4 ชั่วโมง
   ส่วนใหญ่ สาวๆในบ้านเราจะชอบน้ำหอมประเภทนี้เพราะกลิ่นจะค่อนข้างละมุน ไม่หอมแรงเกินไป
4. Eau de Cologne
   น้ำหอมกลุ่มนี้จะมีความเข้มข้นของหัวน้ำหอม 3-7% ในตัวทำละลาย ตัวทำละลายส่วนใหญ่ที่ใช้มักเป็นแอลกอฮอล์ เพื่อช่วยให้ระเหยเร็วขึ้น และให้ความรู้สึกเย็น สดชื่น หลังฉีดความหอมจะติดทนนาน ประมาณ 2-3 ชั่วโมง
5. Eau Fraiche
   มาถึงกลุ่มสุดท้าย น้ำหอมกลุ่มนี้จะมีความเข้มข้นของหัวน้ำหอมน้อยที่สุด อยู่ที่ประมาณ 1-3% ในตัวทำละลายแอลกอฮอล์ เค้าบอกว่าน้ำหอมกลุ่มนี้ทำมาเพื่อจับตลาดกลุ่มวัยรุ่นโดยเฉพาะ หลังฉีดไปแล้วความหอมจะอยู่นานประมาณ 1 ชั่วโมง หรือน้อยกว่านั้น

นอกจากการแบ่งตามความเข้มข้นแล้วน้ำหอมยังสามารถแบ่งตามประเภทของกลิ่นตามลักษณะของกลิ่นได้ด้วยค่ะ โดยจะแบ่งเป็น

1. Floral Notes : กลิ่นแนวดอกไม้ เช่น กลิ่นกุหลาบ กลิ่นจำปี กลิ่นกระดังงา
2. Fresh Notes : กลิ่นแนวสดชื่น เช่น กลิ่นน้ำมันหอมระเหยของพืชตระกูลส้ม, กลิ่นน้ำมันจากดอกแอปเปิ้ล
3. Woody Notes : กลิ่นแนวไม้ เช่น กลิ่นน้ำมันหอมระเหยจากไม้สนซีดาร์, กลิ่นน้ำมันหอมระเหยจากแฝกหอม
4. Oriental Notes : กลิ่นแนวเผ็ดร้อน เครื่องเทศ เช่น กลิ่นน้ำมันกานพู, กลิ่นชะเอมเทศ

การแบ่งอีกแบบที่นิยมมาก คือ แบ่งตามระยะเวลาการระเหยของโมเลกุลน้ำมันหอมระเหย แบ่งเป็น

1. Top note
   จะเป็นกลิ่นแรกที่เราได้กลิ่น กลิ่นจะโดดเด่น เฉียบแหลมเด้งออกมาเลย ส่วนใหญ่จะเป็นกลิ่นแนวสดชื่น เกิดจากน้ำมันหอมระเหยที่มีโมเลกุลขนาดเล็ก ระเหยเร็ว กลิ่นของ Top note จะอยู่ประมาณ 10-20 นาที
2. Middle note
   กลิ่นจะตามมาหลัง Top note เล็กน้อย กลิ่นจะออกแนวนุ่มนวล กลิ่นของ Middle note จะอยู่นานประมาณ 2-3 ชั่วโมง
3. Base note
   กลิ่นของ Base note จะติดอยู่นาน เนื่องจากโมเลกุลใหญ่ ระเหยช้าอาจติดอยู่นานถึง 24 ชั่วโมง

สิ่งที่ต้องระวังในการใช้น้ำหอม

1. ระวังการแพ้ระคายเคือง โดยเฉพาะหากต้องออกแดดจัด ควรต้องระวังการใช้น้ำหอมฉีดตามร่างกายมากขึ้น
2. น้ำหอมบางอย่าง เช่น พวก Aromatherapy มีผลต่อระดับความดัน และการเต้นของหัวใจได้ ในผู้ที่มีโรคประจำตัวต้องระมัดระวัง
3. กลิ่นจากน้ำหอมสังเคราะห์ อาจทำให้เกิดอาการวิงเวียนได้ค่ะ

แล้วพบกันใหม่กับบทความดีจาก Jaslyn นะคะ

ทำไมน่ะหรอครับ ลองคิดดูสิ ชาวออฟฟิศคือกลุ่มประชากรที่ต้องตื่นแต่เช้าเพื่อฝ่ารถติดเข้าไปทำงาน ตอนทำงานก็นั่งอยูกับโต๊ะคอม เลิกงานเย็นก็ต้องฝ่ารถติด กว่าจะไปถึงบ้านก็มืดค่ำ วันไหนมีโอทีก็ต้องกลับบ้านตอนดึกๆ อย่าว่าแต่ได้ออกกำลังกายเลยครับ แค่กินข้าวเย็น อาจจะได้กินตอน 5 ทุ่ม เที่ยงคืนด้วยซ้ำไป

วันหยุดเสาร์ อาทิตย์ (หรือบางที่ก็หยุดแค่วันอาทิตย์วันเดียว) ก็หมดแรง นอนเพลียร่างหมดไป 1 วัน แล้วต้องมาทำเก็บห้อง ซักผ้า ทำงานบ้านอีก 1 วัน (แต่การทำงานบ้านเป็นการออกกำลังกายที่ดีนะครับ) สัปดาห์ไหนดีหน่อยก็อาจได้ไปเที่ยวบ้าง โอกาสได้ออกกำลังกายของชาวออฟฟิศช่างน้อยจนน่าน้อยใจจริงๆ บางคนอาจแก้ปัญหาด้วยการไปสมัครฟิตเนส แต่ค่าบริการรายเดือนฟิตเนสก็ไม่ใช่ถูกๆ สักเท่าไรนัก ตอนตำแหน่งเล็กๆ พอมีเวลา ก็ไม่มีเงิน พอตำแหน่งใหญ่แล้ว มีเงิน แต่ภาระงานก็มากตามไปด้วย หรือบางคนก็อาจจะสมัครฟิตเนสไว้เพื่อวัตถุประสงค์อื่นมากกว่าการออกกำลังกาย (อย่างเช่น เอาไว้หาคู่ เป็นต้น)

วงจรการใช้ชีวิตแบบนี้ ไม่ต่างอะไรจากวงจรการทำลายสุขภาพ พอนานวันเข้าโรค NCDs ก็ถามหา แต่สำหรับคนทำงานออฟฟิศแล้ว มันเป็นอะไรที่เลี่ยงได้ยากด้วยสิ

3 เทคนิคเพิ่มขยับ ฉบับหนุ่มสาวออฟฟิศ

จากปัญหาของชาวออฟฟิศที่กล่าวไปข้างต้น วันนี้ Jaslyn ขอเสนอเทคนิควิธีง่ายๆของชาวออฟฟิศที่ช่วยให้ออกกำลังกาย แบบที่ไม่กินเวลาชีวิต ไม่รบกวนเวลาการทำงาน และไม่มีข้อจำกัดของสถานที่ครับ

1. ไปใกล้เดินไปไม่ต้องใช้รถ

   ถ้าระยะทางในการเดินนั้นไม่ไกลมาก และทางเดินปลอดภัยไม่เสี่ยงต่อการชีวิต เราก็ควรใช้การเดินแทนการใช้รถ เพื่อเป็นการออกกำลังกายไปในตัวครับ

2. ไม่กี่ชั้นเดินขึ้นบันได ไม่ต้องใช้ลิฟต์

   เชื่อผมเถอะ เวลารีบๆ เดินขึ้นบันไดไวกว่าครับ ลิฟท์กว่าจะรอ กว่าจะจอดรับส่งคนทีละชั้น ผมเคยเดินขึ้นถึงชั้น 7 แล้วเดินไปดูเลขชั้นที่ลิฟท์ ลิฟท์ยังอยู่ชั้น 4 อยู่เลย นอกจากไวกว่าแล้ว ยังได้ออกกำลังกายไปในตัวด้วย (แต่บอกก่อนว่าถ้าไม่เคยออกกำลังมาก่อน ช่วงแรกๆจะเหนื่อยพอสมควรนะครับ) อย่างไรก็ตาม ผมไม่แนะนำให้ใช้วิธีนี้กับผู้ที่ปัญหาเรื่องข้อเข่า และผู้ที่มีน้ำหนักเกินเยอะมากๆครับ

3. แกว่งแขนรอรถเมล์

   แต่ก่อนมันจะมีป้ายตรง skywalk ของ bts ระหว่าง bts สยามกับ bts ชิดลม (เดี๋ยวนี้ไม่รู้ยังมีอยู่หรือเปล่า) เขียนไว้ว่า “การแกว่งแขนเป็นสร้างความแข็งแรงของชาวจีนมานับพันปี” อันนี้เรื่องจริงนะครับ มีเขียนใน คัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็นของพระโพธิธรรม ด้วย เคยมีกระแสดราม่าเล็กๆพักนึงว่าการแกว่งแขนไม่ได้ช่วยอะไร อันนี้ไม่จริงนะครับ การแกว่งแขนเป็นการออกกำลังกายที่ดีโดยเฉพาะผู้ที่ต้องอยู่กับที่ตลอดเวลาและไม่ค่อยมีเวลาออกกำลังกายครับ

ขอบคุณ infographic จาก สสส. ครับ

เราคงเคยได้ยินเรื่องราวการระบาดของโรคระบาดครั้งใหญ่ ไม่ว่าจะเป็นกาฬโรค อหิวาตกโรค และไข้ทรพิษ รุนแรงถึงขนาดต้องย้ายบ้านย้ายเมืองหนี อย่างกาฬโรคในอดีตฆ่าคนไปแล้วหลายล้านคน แต่การระบาดของโรคครั้งใหญ่แบบนั้น เกิดขึ้นครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่กัน? นึกไม่ออกเลยใช่ไหมเลยนะครับ เพราะว่าตั้งแต่โลกได้รู้จักยาปฏิชีวนะ การระบาดของโรคครั้งใหญ่ที่มีคนตายเป็นแสนๆก็ไม่เคยเกิดขึ้นอีกเลย (แต่ระวังเรื่องเชื้อดื้อยาไว้ด้วยนะครับ ถ้าเกิด superbug ขึ้นมาเยอะๆ ยุ่งแน่ๆครับ) ทุกวันนี้เราไม่ได้ตายด้วยโรคระบาด แต่เรากำลังตายด้วยโรคไม่ระบาด โรคที่เกิดจากความสบาย โรคที่เกิดจากการใช้ชีวิตที่ไร้ระเบียบวินัย โรคเหล่านั้นคือ NCDs ครับ

ปล. ถ้าสนใจอย่างเรื่อง Superbug ผมเคยเขียนเรื่อง Superbug ไว้ในบล็อกเล็กๆของผมชื่อ itisablogsite.com ลองไปอ่านกันได้นะครับที่ลิ้งนี้ >>>>> Superbug เชื้อดื้อยาที่ยากจะรักษา

NCDs คืออะไร

NCDs เป็นชื่อของกลุ่มโรค ย่อมาจาก Non-Communicable diseases หรือแปลเป็นไทยก็คือ กลุ่มโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง นั่นคือ โรคพวกนี้มันไม่ได้เกิดจากเชื้อโรค ไม่สามารถติดต่อกันได้ แต่โรคพวกนี้เกิดจาก lifestyle และพฤติกรรมเสี่ยงต่างๆ ตัวอย่างของโรคในกลุ่ม NCDs ก็อย่างเช่น โรคเบาหวาน, โรคหลอดเลือดสมองและหัวใจ, โรคถุงลมโป่งพอง, โรคมะเร็ง, โรคความดันโลหิตสูง, โรคอ้วนลงพุง เป็นต้น

กลุ่มโรค NCDs กำลังกลายเป็นปัญหาใหญ่ของโลก จากข้อมูลของ WHO ในปี 2552 พบว่าสาเหตุการเสียชีวิตของประชากรโลก 63% เกิดจากกลุ่มโรค NCDs และที่สำคัญกว่านั้นคือ กว่า 80% เป็น ประชากรของประเทศที่กำลังพัฒนา

สำหรับประเทศไทยนั้น จากข้อมูลปี 2552 พบว่าคนไทยชีวิตจากกลุ่มโรค NCDs มากกว่า 300,000 คน หรือคิดเป็น 73% ของการเสียชีวิตของประชากรไทยทั้งหมด และพบว่ามีคนไทยป่วยเป็นโรค NCDs ถึง 14 ล้านคน !!!!!

หมดยุคของมัจจุราชโรคระบาดที่กระชากวิญญาณคนทั้งหมู่บ้านไปแล้วนะครับ ต่อไปนี้คือยุคของเพชรฆาตเงียบที่ค่อยๆ ฆ่าเราโดยที่ไม่รู้ตัว ที่สำคัญคือเพชรฆาตพวกนั้น ไม่ใช่ใคร แต่คือตัวเราเอง

พฤติกรรมเสี่ยงของโรค NCDs

อย่างที่บอกไปครับว่าโรคพวกนี้ส่วนใหญ่มักเกิดจากพฤติกรรมของตัวเราเอง เพราะฉะนั้นแม้ว่าสถิติของโรค NCDs จะสูงและน่ากลัวขนาดไหน เราก็สามารถป้องกันได้ด้วยการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมของเราเองครับ พฤติกรรมที่เป็นสาเหตุและปัจจัยเสี่ยงของโรค NCDs อาทิเช่น

1. การดื่มเครื่องดื่มที่มี alcohol
2. การสูบบุหรี่
3. ขาดการออกกำลังกาย
4. รับประทานอาหารหงานมันเค็มจัด
5. ความเครียด

เอาแค่ 5 พฤติกรรมนี้นะครับ ถ้าหากเราสามารถลดพฤติกรรมเสี่ยงเหล่านี้ได้ จะสามารถลดความเสี่ยงได้หลายอย่าง อาทิเช่น

• ลดโอกาสเสี่ยงในการเป็นกลุ่มโรค NCDs ได้ถึง 80%
• ลดโอกาสในการเป็นมะเร็งได้ 40%
• ลดโอกาสการเป็นโรคหลอดเลือดสมองและหัวใจ และ โรคเบาหวานประเภทที่ 2 ได้ถึง 80%

ดังนั้น หากใครที่ยังมีพฤติกรรมแบบนี้อยู่ อยากได้ลดหรือปรับเปลี่ยนพฤติกรรมบ้าง เพราะมันเป็นการลดความเสี่ยงที่ถูกที่สุด ดีที่สุด และยั่งยืนที่สุดครับ

สถิติน่ารู้

ผลการสำรวจในปี พ.ศ. 2552 กับกลุ่มเป้าหมายประชากรไทยวัยผู้ใหญ่ พบว่า

• คนไทย 21.4% เป็นโรคความดันโลหิตสูง และมีคนจำนวนมากที่ว่าไม่รู้ว่าตนเองเป็นโรคความดันโลหิตสูง
• ชายไทยที่รู้ตัวว่ามีน้ำตาลในเลือดสูงมีเพียง 56.7% และมีเพียง 27.1% เท่านั้นที่สามารถควบคุมภาวะน้ำตาลในเลือดได้
• ผู้หญิงมีความชุกของภาวะไขมันคลอเรสเตอรอลสูงมากกว่าผู้ชาย

• ตั้งแต่ปี 2535 ถึง 2552 ผู้ชายไทยเป็นโรคอ้วนเพิ่มขึ้นถึง 4 เท่า

เพราะฉะนั้น ถ้าหากมีเวลาว่างๆ ก็อยากไปให้ไปตรวจสุขภาพ วัดน้ำตาล ความดัน และไขมันกันบ้างนะครับ

ที่มา : http://www.thaihealth.or.th/microsite/categories/5/ncds/2/173/176-%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%B8%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B9%82%E0%B8%A3%E0%B8%84+NCDs.html

ขอบคุณ infographic จาก สสส. ครับ

พอพูดถึงการออกกำลังกายหลายๆคนคงคิดถึงการเล่นกีฬาสักชนิด แต่การเล่นกีฬานั้นมีข้อจำกัดเยอะ เพราะนั่นหมายถึงคุณต้องมีอุปกรณ์กีฬา มีพื้นที่และสนามให้เล่น มีเพื่อนเล่น ยิ่งถ้ากีฬาที่เล่นเป็นทีม ถ้าไม่มีพรรคพวกประจำเล่นด้วย ก็หาเพื่อนเล่นด้วยยากสักหน่อย อีกทั้งการเดินทางไปสนามแต่ละครั้งก็ใช้เวลาไม่ใช่น้อย สำหรับคนที่รักกีฬา แน่นอนว่านั่นไม่ใช่ปัญหาเลย แต่สำหรับคนที่ยากแม้แต่จะลุกจากเตียง โอ้ว กีฬานี่มันช่างไม่เหมาะกับชีวิตที่เร่งรีบแบบเราๆ เสียนี่กระไร

เล่นกีฬาไม่ได้ ก็เข้าฟิตเนสสิ ฟิตเนสเป็นตัวเลือกที่หลายๆคนชอบ แต่ถึงอย่างนั้นค่าเช่าฟิตเนสก็ยังไม่เป็นมิตรกับคนที่เหลือเงินพอแค่มีมาม่าประทังชีวิตตอนปลายเดือนสักเท่าไรนัก

พอเล่นกีฬาไม่ได้ จะเล่นฟิตเนสก็ไม่มีตัง ช้อยต่อมาที่ง่ายที่สุดคือ “วิ่ง” ใช่แล้วครับ การวิ่งเป็นอะไรที่ง่ายมาก แค่คุณมีรองเท้าผ้าใบสักผืน เสื้อยืดสักตัวกับกางเกงขาสั้น สนามหรือถนนแถวไหนก็ได้ที่คนสามารถเดินได้ ไม่ต้องมีเพื่อนหรือพรรคพวก ไปคนเดียว คุณก็สามารถวิ่งได้ แต่ผมพบว่าอะไรรู้ไหมครับ คนที่ไม่เคยวิ่ง เค้าจะตั้งเป้าว่าเค้าคงวิ่งได้เท่านี้ วาดฝันถึงหุ่นเพรียวและงดงามหลังจากการวิ่ง แต่แล้วเค้าก็พบว่าการวิ่งในช่วงแรกๆนั้นเหนื่อยมาก เหนื่อยแทบขาดใจกว่าจะวิ่งได้เท่ากับเป้าที่ตัวเองตั้งเอาไว้ อีกอย่างการวิ่งมันไม่สนุกเอาซะเลย การวิ่งคนเดียวช่างเป็นอะไรที่น่าเบื่อ ยิ่งถ้าแถวนั้นบรรยากาศไม่ดี ไม่มีวิวดีๆ หรืออาหารตาให้ชม การวิ่งช่างเป็นอะไรที่เหนื่อยและแสนน่าเบื่อ กลับไปตีแบต เล่นกีฬาอย่างอื่น ถึงจะเหนื่อยแต่ก็สนุกกว่าเยอะ สุดท้ายพอเราเหนื่อยและเบื่อ เราก็หยุดวิ่งไปในที่สุด สำหรับใครที่มีปัญหาแบบนี้ผมแนะนำว่าให้ลองกัดฟันสู้อีกสักหน่อย วิ่งมันไปเรื่อยๆทุกวัน จนถึงจุดที่สารเอนโดรฟินเราหลั่ง เราก็จะเริ่ม “ฟิน” กับการวิ่ง แล้วเราก็จะมีความสุขกับการวิ่งไปเอง

อย่างไรก็ตามการวิ่งยังมีข้อจำกัดในผู้ที่น้ำหนักเกิน ผู้สูงอายุ และผู้ป่วยเป็นโรคบางชนิด ซึ่งไม่เหมาะที่จะวิ่ง เพราะอาจเกิดอันตรายจากการวิ่งได้ครับ

เดินแหละ ชิวสุด

อย่างไรก็ตาม การออกกำลังกายเพื่อสุขภาพที่ง่ายและสะดวกมากที่สุด นั่นคือ “การเดิน” นั่นเองครับ แต่การเดินกลับเป็นอะไรที่หลายๆคนมองข้าม ผู้ที่น้ำหนักเกินและผู้ป่วยที่ไม่สามารถวิ่งได้ แพทย์ทุกคนต่างก็แนะนำให้เดินด้วยกันทั้งนั้น จริงๆแล้วการเบิร์นไขมันขึ้นอยู่กับ 2 ปัจจัย คือ ความหนัก และ ระยะเวลา การวิ่งนั้นแน่นอนว่าใช้พลังงานมากกว่าเพราะเป็นออกกำลังกายที่หนักกว่า แต่ถ้าวิ่งแปบๆก็หมดแรงซะแล้ว สู้เดินไปเรื่อยๆ ไม่เหนื่อย แล้วไปเพิ่มที่ระยะเวลาคือ เดินนานๆเอาดีกว่า (แต่ถ้าวิ่งเร็วมาก เป็นนักวิ่งระยะสั้นแบบนี้ไม่ได้เบิร์นไขมันนะครับ เพราะร่างกายจะใช้การหายใจแบบไม่ใช้ออกซิเจน แล้วเอาไกลโคเจนในกล้ามเนื้อไปใช้แทน  ถ้าอยากเบิร์นไขมันต้องวิ่งจ็อกกิ้ง คือวิ่งไปเรื่อยๆ แต่เน้นระยะทางกับเวลาเป็นหลักครับ อย่างไรก็ตาม ไม่ได้หมายความว่าเราจะวิ่งหนักๆหรือเร็วๆไม่ได้นะครับ ทำได้เหมือนกันกรณีที่ต้องการเพิ่มระดับความทนทานของตัวเองครับ) แล้วเราต้องเดินอย่างไรดี มาดูกันครับ

เดินอย่างไรถึงจะดี ?

1. การเดินก็เหมือนการออกกำลังกายอย่างอื่น ควรมีวอร์มร่างกายสักเล็กน้อยก่อน การวอร์มก็ง่ายๆคือ เดินช้าๆ เพื่อวอร์มกล้ามเนื้อก่อนสัก 3-5 นาทีครับ
2. การเดินให้ค่อยๆเพิ่มความเร็วในการเดินไปเรื่อยๆในการเดิน 25-30 นาที แรก
3. ในช่วง 3-5 นาทีสุดท้าย ให้ค่อยๆลดความเร็วลง ผ่อนคลายกล้ามเนื้อ จากนั้นจึงหยุด

เดินที่ไหนดี ?

1. ต้องถามว่าทำไมเราถึงเลือกเดิน หนึ่งในเหตุผลคือการเดินเป็นวิธีที่สะดวกที่สุด ดังนั้นสถานที่เดิน ก็ควรเป็นสถานที่ที่เราไปได้สะดวก แต่ที่สำคัญคือต้องปลอดภัย
2. สถานที่นั้นต้องเป็นสถานที่ที่มีอากาศถ่ายเท ไม่ร้อนอบอ้าว
3. การเดินให้เดินในที่เรียบๆ หรือสนามหญ้า โดยเฉพาะผู้สูงอายุ เพราะการเดินในที่มีหลุมมีบ่อ มีความลาดเอียง หรือมีก้อนกรวดขนาดใหญ่อาจทำให้สะดุดล้มได้ (การล้มในผู้สูงอายุเป็นเรื่องใหญ่มากนะครับ อันตรายเลยทีเดียว)

เดินมากเท่าไรถึงจะดี ?

1. การเดินให้เน้นที่ระยะเวลาเป็นหลัก ซึ่งเวลาในการเดินควรเดินต่อเนื่องวันละ 30 นาที แต่ถ้าเราเดินบ้าง หยุดบ้างใน 1 วันก็ควรเดินให้ได้ระยะทางประมาณ 2.5 – 3 กิโลเมตรครับ
2. ใน 1 สัปดาห์ควรเดินให้ได้ 3-5 วัน หรือให้เวลารวมในการเดินทั้งหมดเป็นอย่างน้อย 150 นาทีต่อสัปดาห์
3. ที่สำคัญคือหากเรารู้ว่าเราไม่แข็งแรง เมื่อมีอาการเหนื่อยให้หยุดพัก อย่าหักโหมจนเกินไปครับ

Tips เล็กๆ น้อยๆ ก่อนจากกัน

• การเดินเร็วและการเดินขึ้นลงบันไดช่วยเผาผลาญไขมันได้มากกว่าเมื่อเทียบกับการเดินปกติ
• การเดินสามารถป้องกันโรคมะเร็งลำไส้ได้ถึง 31% ในผู้หญิง เลยนะครับ

ขอบคุณ infographic จาก สสส. ครับ

คุณเชื่อเรื่องทำนายอนาคตไหมครับ จริงๆ การทำนายอนาคตคนธรรมดาอย่างเราๆก็ทำได้นะครับ เพราะอนาคตเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจากปัจจุบัน เพราะฉะนั้นปัจจุบันของเรานี่แหละ ที่เป็นตัวบอกอนาคตของเราได้ดีที่สุด หรือถ้าไม่รู้จริงๆว่า ปัจจุบันเป็นแบบนี้ อนาคตจะเป็นยังไง ผมมีวิธีง่ายๆนะครับ คือไปหาคนที่มีอดีตเหมือนกับคุณในปัจจุบัน แล้วดูว่าปัจจุบันเค้าเป็นยังไง นั่นแหละอนาคตของคุณ อย่างเช่น ถ้าคุณอยากรู้ว่าถ้าคุณทำงานนี้ต่อไปอนาคตคุณจะเป็นอย่างไร ก็ให้ไปดูหัวหน้าของคุณเอง นั่นแหละอนาคตของคุณ

เรื่องหุ่นของเราก็เหมือนกันครับ ผมเองก็สามารถทำนายได้ง่ายๆจากนิสัยของเราในปัจจุบันนี้แหละ

5 นิสัยบอกได้ …. พรุ้ย หรือ เพรียว

ถ้ามี 5 นิสัยนี้ พรุ้ย แน่ๆ

1. อดอาหารมื้อเช้าเป็นประจำ
2. กินไปด้วยทำงานไปด้วย
3. ชอบกินอาหาร junk food
4. ติดน้ำหวาน
5. ดึกๆ หิวชอบกินขนม

ถ้ามี 5 นิสัยนี้ เพรียว แน่นอน

1. เคี้ยวช้าๆ
2. กินอาหารให้ครบทุกมื้อ ครบทุกหมู่
3. ขยันกินผักผลไม้
4. ดื่มน้ำและนมเป็นประจำ
5. กินอาหารธรรมชาติ ไม่ขัดสี

จะเห็นได้ว่าทุกอย่างมันเป็นเหตุเป็นผลกันนะครับ อย่าง 5 นิสัย พรุ้ย แน่ๆ ถ้าสังเกตุดูจะพบว่าพื้นฐานแล้วมันมาจากการที่เราไม่ใส่ใจสุขภาพ อย่างเช่น ถ้าเรานอนดึก พอเรานอนดึกก็ตื่นสาย พอตื่นสายกินอาหารเช้าไม่ทัน ทำอะไรก็เร่งด่วน พอทุกอย่างเร่งด่วนไปหมดก็ทำให้ต้องหันไปกินอาหาร junk food ที่รวดเร็วทันใจ นอกจากนี้ระบบฮอร์โมนต่างๆก็แปรปรวน ทำให้หมดเรี่ยวแรงง่ายโดยเฉพาะตอนบ่ายๆ เราก็ต้องหันไปกินน้ำหวานและน้ำอัดลมเพราะมันทำให้เราสดชื่น และจากการที่เราไม่ได้กินอาหารเช้าทำให้เราต้องมาจัดหนักจัดเต็มกันในมื้อเที่ยงกับมื้อเย็น (ซึ่งร่างกายไม่ได้ใช้เป็นพลังงานมากเท่ากับมื้อเช้า ถ้ากินมากไปก็จะสะสมเป็นไขมัน) แล้วถ้าเรานอนดึกอีก เราก็จะหิวตอนดึกๆ พอหิวตอนดึกเราก็มากินมื้อดึกอีก พอตื่นเช้าอีกทีนอกจากจะกินข้าวเช้าไม่ทันแล้ว ยังอิ่มจากมื้อดึกไม่หายไม่อยากกินข้าวเช้าอีกต่างหาก เป็นแบบนี้ทุกวันๆสุดท้ายก็กลายเป็นนิสัยถาวร แล้วเราก็จะ “พรุ้ย” ไปในที่สุด

ในทางกลับกันคนที่หุ่นเพรียวจะเห็นได้ว่าแต่ละข้อไม่ได้เกี่ยวกับ อ้วน หรือ ไม่อ้วนโดยตรง แต่พื้นฐานมาจากความใส่ใจสุขภาพล้วนๆ ไม่ว่าจะเป็น เคี้ยวช้าๆ กินอาหารครบทุกหมู่ กินผักผลไม้ ดื่มน้ำและนมเป็นประจำ กินอาหารธรรมชาติ ถ้าถามว่าถ้าเค้ากินแบบนี้ แต่เค้ากินเยอะแล้วจะอ้วนไหม แน่นอนครับ ถ้ากินเยอะๆก็อ้วนแน่นอน แต่ลองมองคนที่ใช้ชีวิตแบบนี้ พิธีพิถันในการกินแบบนี้ คนเหล่านั้นมักเป็นคนที่พิถีพิถันในการใช้ชีวิตและใส่ใจสุขภาพ ดังนั้นเราจึงไม่ค่อยเห็นที่มีนิสัยการกินแบบนี้แล้วอ้วนให้เห็นสักเท่าไรนัก เพราะฉะนั้น mindset ที่ดีมันจะนำพาทุกอย่างที่ดีมาหาคุณเองครับ แต่การมุทะลุแก้ปัญหาโดยพยายามทำให้ทุกอย่างดีขึ้นพร้อมๆกันเป็นอะไรที่ยากและสุดโต่ง ผมพบว่าคนที่พยายามทำหลายๆอย่างพร้อมกันให้ดีขึ้น มักทำได้เต็มที่แค่ 1 สัปดาห์ แล้วก็ตบะแตกยอมแพ้ไปซะก่อน ดังนั้นผมแนะนำว่า ค่อยๆทำทีละอย่างครับ อย่างเช่น เลิกนอนดึก ลองปรับเวลานอนให้เร็วขึ้น ทำแค่อันนี้อันเดียวให้สำเร็จก่อน แล้วอย่างอื่นมันจะค่อยๆตามมาเองครับ

ขอบคุณ infographic จาก สสส. ครับ

อ่านบทความที่แล้วได้ที่นี่ >>>>> เครื่องดื่มที่เราทาน หวานแค่ไหนกันนะ?

แล้วถ้าเรากินหวานมากๆ จะมีอันตรายกับเรายังไงบ้างนะ?

หากเราบริโภคน้ำตาลในปริมาณที่มากเกินไปเป็นระยะนาน จะสามารถทำให้เป็นโรคได้หลายอย่าง เช่น

1. โรคอ้วน (obesity) : เมื่อร่างกายเราได้รับน้ำตาลในปริมาณที่มากเกินพอ ร่างกายเราจะเปลี่ยนรูปน้ำตาลเป็น glycogen เก็บสะสมไว้ที่ตับและกล้ามเนื้อ แต่ร่างกายเก็บสะสม glycogen ได้จำกัด หากร่างกายสะสม glycogen จนเต็มแล้ว และยังมีน้ำตาลหลงเหลืออยู่ น้ำตาลเหล่านั้นจะถูกเปลี่ยนเป็นไขมัน ดังนั้นหากเราบริโภคน้ำตาลปริมาณมากเกินพอดีเป็นเวลานาน เราก็จะเป็นโรคอ้วนได้ในที่สุด
2. โรคไขมันในเลือดสูง (dyslipidemia) : นอกจากน้ำตาลส่วนเกินจะถูกร่างกายเปลี่ยนเป็นไขมันและไปสะสมอยู่ตามส่วนต่างๆของร่างกายแล้ว บางส่วนยังอยู่ในกระแสเลือด หากมีปริมาณมากก็จะเป็นโรคไขมันในเลือดสูง โดยการบริโภคน้ำตาลจะสัมพันธ์กับไขมันพวก triglyceride ในเลือดมากที่สุด
3. ความดันโลหิตสูง (hypertension) : โรคความดันโลหิตสูงจากการบริโภคน้ำตาลมากเป็นผลสืบเนื่องมาจากโรคอ้วนและโรคไขมันในเลือดสูง
4. โรคหัวใจขาดเลือด (myocardial infarction) : หากเกิดการคั่งของไขมันที่ผนังด้านในของหลอดเลือดแดง จะทำให้เกิดภาวะหลอดเลือดแดงแข็ง ขาดความอ่อนนุ่มและความยืดหยุ่นตัว ทำให้เลือดไปเลี้ยงอวัยวะต่างๆได้ไม่ดี ถ้าไขมันนี้ไปอุดตันที่หลอดเลือดแดงที่ไปเลี้ยงหัวใจ ก็จะทำให้เกิดโรคหัวใจขาดเลือดได้
5. เบาหวาน (diabetes) : เมื่อเรารับประทานน้ำตาลเข้าไปในร่างกาย ตับอ่อนจะหลั่งฮอร์โมนอินซูลินเพื่อควบคุมน้ำตาลในเลือดไม่ให้สูง การที่เราบริโภคน้ำตาลมากๆเป็นเวลานานจะทำให้ตับอ่อนทำงานหนักและร่างกายเกิดภาวะดื้อต่ออินซูลิน ทำให้เป็นเบาหวานได้ในที่สุด
6. โรคฟันผุ (dental caries) : ประเภทของอาหารที่มีน้ำตาลแต่ละชนิดทำให้เกิดฟันผุได้มากน้อยต่างกัน โดยอาหารที่ติดฟันง่ายจะทำให้เกิดโรคฟันผุได้ง่ายกว่า เช่น ทอฟฟี่ ช็อกโกแลต กาละแม เป็นต้น โดยน้ำตาลที่เกาะติดอยู่กับฟันจะถูกแบคทีเรียในปากชื่อ Lactobacillus acidophilus เปลี่ยนเป็นกรดแลกติก ซึ่งกรดนี้จะทำลายเคลือบฟัน (enamel) ทำให้เป็นฟันผุ

ในเมื่อน้ำตาลในปริมาณมากทำให้เกิดผลเสียมากขนาดนี้ ทำไมมนุษย์เราถึงได้ติดใจรสชาติของน้ำตาลกันนัก?

ในสมัยดึกดําบรรพ์ บรรพบุรุษของเราไม่ได้หาอาหารได้ง่ายและสะดวกสบายเหมือนในสมัยนี้ เพราะฉะนั้นวิวัฒนาการของร่างกายของมนุษย์เราจึงมีความสุขจากการได้ลิ้มรสอาหาร โดยเฉพาะน้ำตาลซึ่งเป็นแหล่งพลังงานหลักของร่างกาย นอกจากนี้ “รสหวาน” จะไปกระตุ้นสมองในส่วนที่เป็น “ระบบให้รางวัล” ดังนั้น เมื่อเรากินอาหารหวานๆเข้าไปในปริมาณมาก สมองจะยิ่งรู้สึกดี และมีความต้องการรสหวานมากขึ้นเรื่อยๆ

ประโยชน์ของน้ำตาลคืออะไร?

ทุกอย่างล้วนมีทั้งคุณและโทษ หากเรารับประทานน้ำตาลให้พอดี น้ำตาลก็มีประโยชน์หลายอย่าง ได้แก่

1. ให้พลังงานแก่ร่างกาย โดย น้ำตาล 1 กรัมให้พลังงาน 4 แคลอรี่ (ดังนั้นน้ำตาล 1 ช้อนชาให้พลังงานประมาณ 15-16 แคลอรี่) นอกจากนี้น้ำตาลยังเป็นแหล่งพลังงานที่ร่างกายนำไปใช้ได้รวดเร็วที่สุด
2. ช่วยรักษาสมดุลระหว่างการเผาผลาญน้ำตาลและไขมัน เพราะเมื่อไหร่ก็ตามที่ร่างกายขาดน้ำตาล ร่างกายจะนำไขมันมาใช้เป็นพลังงาน หากร่างกายมีการดึงเอาไขมันมาเผาผลาญเป็นพลังงานที่มากและเร็วเกินไป จะทำให้เกิดการคั่งของ Ketone bodies ซึ่งอาจก่อให้เกิดอันตรายได้
3. เป็นส่วนประกอบของกรดนิวคลีอิก โดยกรดนิวคลีอิกมีหน้าที่สำคัญคือ ควบคุมการถ่ายทอดลักษณะทางกรรมพันธุ์ ควบคุมการสังเคราะห์โปรตีนในร่างกาย

คนไทยบริโภคน้ำตาลกันเท่าไร?

WHO แนะนำว่าผู้ใหญ่ควรรับประทานไม่เกินวันละ 6 ช้อนชา (24 กรัม) แต่ปัจจุบันพบว่าคนไทยบริโภคน้ำตาลเฉลี่ยประมาณ 23 ช้อนชา (92 กรัม) ต่อวันซึ่งถือเป็นปริมาณที่มากเกินกว่าที่แนะนำถึงเกือบ 4 เท่า !!!!

กินหวานอย่างไรให้ปลอดภัย?

1. ลดน้ำตาลในการปรุงอาหารลงมาครึ่งหนึ่ง เติมน้ำตาลในเครื่องดื่มให้น้อยลง อย่างตามน้ำตาลซองส่วนใหญ่จะมีปริมาณน้ำตาล 8 กรัม เราก็ควรหันมาใช้ซองเล็กที่มีปริมาณน้ำตาลไม่เกิน 4 กรัมแทน
2. ลดการดื่มน้ำอัดลม
3. กินผักผลไม้สดมากๆ เพราะอาหารพวกนี้ให้วิตามิน เกลือแร่ และกากจำนวนมาก แถมยังได้รสหวานจากน้ำตาลฟรักโทสอีกด้วย
4. ดูฉลากอาหารก่อนซื้อทุกครั้งว่าอาหารนั้นมีน้ำตาลกี่เปอร์เซ็นต์
5. บ้วนปากด้วยน้ำเปล่าธรรมดาหลังจากกินขนมหวานหรือน้ำหวาน
6. ไม่ควรให้รางวัลเด็กหรือฉลองเทศกาลต่างๆ ด้วยอาหารที่มีน้ำตาลสูง

น้ำตาลเปรียบเหมือนดาบสองคม ให้ทั้งคุณและโทษ แต่ปัจจุบัน น้ำตาลนอกจากจะมีรสชาติถูกปากแล้ว น้ำตาลยังหาได้ง่ายกว่าแต่ก่อนมากและมีอยู่ในอาหารแทบทุกชนิด คนส่วนมากจึงได้โทษจากน้ำตาลเพราะบริโภคน้ำตาลมากเกินไปซะมากกว่า

ขอบคุณ infographic จาก สสส. ครับ