ข้อมูลจาก WHO ในปี 2015 พบว่า อายุขัยเฉลี่ยของประชากรทั้งโลกอยู่ที่ 71.4 ปี ประเทศที่ได้แชมป์โลกอันดับ 1 ยังคงเป็นประเทศญี่ปุ่น โดยมีอายุขัยเฉลี่ยของประชากรยืนยาวที่สุดในโลก คือ 83.7 ปี ,อายุขัยเฉลี่ยของผู้หญิงอยู่ที่ 86.8 ปี และอายุขัยเฉลี่ยของเพศชายอยู่ที่ 80.5 ปี ส่วนประเทศไทยเรานั้น อายุขัยเฉลี่ยของประชากรทั้งประเทศอยู่ที่ 74.9 ปี

และสิ่งที่น่าสนใจคือ ที่เกาะโอกินาวา ประเทศญี่ปุ่นนั้น ยังครองแชมป์ เป็นเมืองที่มีประชากรอายุเกิน 100 ปี มากที่สุดในโลกอีกด้วยค่ะ ด้วยสถิติ ในประชากรโอกินาวา 100,000 คน จะมีประชากรอายุเกินร้อยอยู่ถึง 50 คน

อะไรคือเคล็ดลับ อายุยืนเกิน 100 ปี ของชาวโอกินาวา?

เคล็บลับ ข้อที่ 1 : อาหารแบบฉบับชาวโอกินาวา

อาหารส่วนใหญ่ของชาวโอกินาวา ในยุคเมจิ จนถึง ยุคไทโช (1868-1926) จะประกอบด้วยมันฝรั่งหวานสีม่วงแดง เป็นพลังงานหลัก นิยมรับประทานร่วมกับซุปมิโซะ และผักปริมาณมาก ในทุกๆมื้อ ทั้งเช้า กลางวัน เย็น และยังนิยมรับประทานมันฝรั่งหวานสีม่วงแดงนึ่งเป็นอาหารว่างอีกด้วย

เมื่อเปรียบเทียบสารอาหารในมันฝรั่งหวานสีม่วงแดงนึ่ง กับข้าวขาวสุก พบว่าในข้าวขาวสุกในพลังงาน คาร์โบไฮเดรตและไขมัน สูงกว่า มันฝรั่งหวานสีม่วงแดงนึ่ง 23 กิโลแคลลอรี ต่อ 100 กรัม แต่พบว่ามันฝรั่งหวานสีม่วงแดงนึ่ง ให้ปริมาณไฟเบอร์ (เส้นใย) และวิตามิน แร่ธาตุ เช่น แคลเซียม โพแทสเซียม วิตามินบี1 วิตามินบี2 และวิตามินซี ในปริมาณที่สูงกว่า

ในมันฝรั่งหวานสีม่วงแดง ที่ชาวโอกินาวากินนั้น พบว่ามีสารกลุ่มโพลีฟีนอล ที่มีสีแดง คือ แอนโธไซยานิน (anthocyanin) อยู่ในปริมาณสูง ซึ่งสารตัวนี้มีฤทธิ์เป็นสารต้านอนุมูลอิสระที่ออกฤทธิ์ดี ช่วยปกป้องหลอดเลือด กระตุ้นการไหลเวียนของเลือด และลดความเสี่ยงในการเป็นโรคหัวใจหลอดเลือดได้

และจากการศึกษาอาหารของคุณตา คุณยาย ชาวโอกินาวา ในสมัยเด็กๆ และวัยรุ่น เปรียบเทียบปริมาณสารอาหาร จะพบว่า อาหารของชาวโอกินนาวา มีวิตามิน เอ, อี, เค, แคลเซียม และ บี6 สูงกว่าอาหารของชาวญี่ปุ่นส่วนใหญ่เกือบ 2 เท่า โดยมีปริมาณ เกลือโซเดียม ที่น้อยกว่าถึง 2 เท่า เช่นกัน ซึ่งการที่รับประทาน เกลือโซเดียมน้อยลง จะส่งผลดีต่อผู้ที่มีภาวะความดันโลหิตสูง และไต

ทฤษฎีเกี่ยวกับ Caloric Restriction เชื่อว่าการกินอาหารในน้อยลง โดยการลดพลังงานที่ได้จากอาหารลงประมาณ 15% จะมีผลให้อายุยืนยาวขึ้น (ปริมาณ พลังงานขั้นต่ำที่แนะนำ อยู่ที่ 1705 – 2061 กิโลแคลลอรี) และจากการศึกษาของ Japan National Nutrition ในปี ค.ศ. 1972 พบว่า ชาวโอกินาวา ได้รับพลังงานแคลลอรีจากอาหาร 83% ของพลังงานเฉลี่ยที่ชาวญี่ปุ่นทั้งประเทศได้รับจากอาหาร ซึ่งยังพบว่าค่า BMI โดยเฉลี่ยของชาวโอกินาวา คือ 21.2 (ค่า BMI ที่น้อย มีผลดีต่อการลดความเสี่ยงในการเกิดโรคหัวใจและหลอดเลือด และคนที่นี่ก็มีค่าเฉลี่ยในการเกิดโรค หัวใจหลอดเลือดน้อยกว่าที่อื่นๆจริงๆด้วย)

เราจะเห็นว่าอาหารส่วนใหญ่ที่ชาวโอกินาวากิน จะเป็นอาหารที่อยู่ในกลุ่ม Low Glycemic Index ซึ่งสามารถลดความเสี่ยงในการเกิดโรคหลอดเลือดหัวใจ และมะเร็งได้ และอาหารที่กินส่วนใหญ่เช่น ถั่วเหลือง มันฝรั่งหวานสีม่วง ก็เป็นพืชที่มี ฟลาโวนอยด์อยู่สูง มีประโยชน์ทั้งในแง่เป็นสารต้านอนุมูลอิสระ และสามารถกระตุ้นยีนส์ Sirtuin ซึ่งมีผลในการเกี่ยวกับการยืดอายุขัย นอกจากนี้คนที่นี่ยังชอบกินพืช ผัก ผลไม้ที่มีเส้นใยสูง และสารต้านอนุมูลอิสระสูง เช่น มะระโกยา ขมิ้นชัน สาหร่ายทะเล และกินเกลือโซเดียมน้อย มีผลดีต่อความดันโลหิตสูง

เคล็ดลับ ข้อที่ 2 : ชาวโอกินาวา กระฉับกระเฉง ออกกำลังสม่ำเสมอ

ไลฟ์สไตล์ของคนที่นี่ มักมีกิจกรรมที่ต้องมีการเคลื่อนไหวอยู่เสมอ เช่น ปลูกผัก การออกกำลังกายเป็นกลุ่ม เช่น การร่ายรำพื้นเมือง ฝึกคาราเต้ และโกจูริว ช่วยในการฝึกลมหายใจ สมาธิ และการเคลื่อนไหว

เคล็ดลับ ข้อที่ 3 : ชาวโอกินาวา ชีวิตเรียบง่าย สุขภาพจิตดี

วิถีชีวิตของชาวโอกินาวา ส่วนใหญ่จะเป็นวิถีชีวิตเรียบง่ายพอเพียง บรรยากาศใกล้ชิดธรรมชาติ อยู่ร่วมกันเป็นครอบครัว เกื้อกูลกัน มีน้ำใจ โอบอ้อมอารี ส่งเสริมให้คนที่นี่มีสุขภาพจิตที่ดี และมีความเครียดน้อย

เคล็ดลับ ข้อที่ 4 : พันธุกรรม

ยังไม่มีข้อสรุปแน่ชัดในเรื่องยีนส์ว่ายีนส์ตัวไหนที่ทำให้ชาวโอกินาวาอายุยืน แต่พบว่าชาวโอกินาวาบางส่วนมีความแปรผันของยีนส์ HLA (Human Leukocyte Antigen Genetic Polymorphism) ทำให้มีความเสี่ยงต่อการเกิดแพ้ภูมิตนเองและการเกิดการอักเสบและการเกิดการอักเสบน้อยค่ะ

อ่านบทความจบแล้ว Admin อยากไปเที่ยวโอกินาวาเลยค่ะ อย่าลืมนำ เคล็ดลับอายุยืน ของชาวโอกินาวาไปใช้ด้วยนะคะ
ไว้พบกันใหม่ในวันพรุ่งนี้กับบทความดีๆ จาก Jaslyn ค่ะ

ที่มา :

1. WHO : MONITORING THE HEALTH GOAL – INDICATORS OF OVERALL PROGRESS
2. BRADLEY J. WILLCOX, D. CRAIG WILLCOX, and Others Caloric Restriction, the Traditional Okinawan Diet, and Healthy Aging, New York Academy of Sciences, 1114: 434–455 (2007).
3. Hiroko Sho, History and characteristics of Okinawan longevity food, Asia Pacific J Clin Nutr (2001) 10(2): 159–164
4. Miyagi S, Iwama N, Kawabata T, Hasegawa K. History and characteristics of Okinawan longevity food, Asia Pac J Public Health. 2003;15 Suppl:S3-9.